Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/15101 K.2016/14818

.

DAVA

Davacı, iş avansı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, görevsizlik kararı verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, 2015/491 esas sayılı dosyasına ibraz ettiği cevap ve karşı dava dilekçesi ile davalı-karşı davacı H.. T..’in 02/05/2005-16/09/2008 ve ikinci olarak 17/06/2011-13/02/2015 tarihleri arasında davacı-karşı davalı işyerinde çalıştığını, davalının işten ayrıldığı tarihte banka hesabına 30/01/2015 tarihinde 12.000,00 TL, 05/02/2015 tarihinde 10,250,00 TL olmak üzere toplam 22.250,00 TL iş avansı yatırıldığını, davalının Şubat 2015 tarihine emekliliğini sebep göstererek iş akdini feshettiğini, ancak avans olarak aldığı ücreti iade etmediğini iddia ederek iş avansı olarak ödenen 22.250,00 TL 'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili 2015/491 esas sayılı dosyasında ibraz ettiği beyan ve karşı davaya cevap dilekçesinde, 10 yıla yakın kıdemi olan müvekkilinin davacı şirkette kesintisiz olarak çalıştığını, ancak şirket tarafından başka bir şirket üzerinden sigortalı gösterildiğini, müvekkilinin iş avansı olarak şirketçe yatırılan paraların Türk Hava Yolları Liderler zirvesi ve Ünilever Satış toplantısı etkinliklerinde tedarikçilere verdiğini ve masraf dökümünü de şirkete sunduğunu, müvekkiline 18/09/2015 ve 02/10/2015 tarihleri arasında kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını, işverenin kötü niyetli olduğunu, sözkonusu alacak varsa bile BK. Hükümlerine dayalı genel bir borç ilişkisi doğurduğundan görevli mahkemelerin iş mahkemeleri olmadığını ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava konusu avansın, davalıya yaptığı iş nedeniyle değil festival organizasyonlarında kullanılmak üzere verildiğinin anlaşıldığı, dolayısıyla davanın işçi işveren ilişkisine dayanmadığı, sebepsiz zenginleşmeye dayandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1 inci maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

Somut uyuşmazlıkta davalı davacı şirkette teknik koordinatör olarak çalıştığını, davacı ise davalının prodüksiyon müdürü olduğunu iddia etmektedir. Davacı, davalıya iş avansı olarak verdiği paranın iadesini talep etmekte, davalı ise, davacı şirketçe avans olarak verilen paraların Türk Hava Yolları Liderler zirvesi ve Ünilever Satış toplantısı etkinliklerinde tedarikçilere verdiğini savunmaktadır. Bu durumda, davalıya davacı şirket tarafından verilen avansların, davacı işyerindeki görevi gereği, 3. kişilere ödenmek üzere verildiği anlaşılmaktadır.

O halde davalıya, davacı şirketteki görevi gereği iş ilişkisi kapsamında görevini yerine getirmek üzere verilen paranın iadesi için açılan işbu davanın da 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunun 1. Maddesi uyarınca iş mahkemelerinin görevine girdiğinin kabulü gerekmekte olup, mahkemece sırf dava konusu borcun sebepsiz zenginleşmeden doğduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

.