Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/16200 K.2020/4838

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 04/10/2010-04/01/2013 tarihleri arasında davalı şirket nezdinde uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, Türkiye-Avrupa ülkeleri arasında ayda ortalama 1,5 sefer yaptığını, muhtelif Avrupa ülkelerine sefer başına değişen 550-300 € arasında değişen ücret aldığını, ayrıca aylık asgari ücret seviyesinde sabit ücret aldığını, davacının 1 aylık asgari ücret alacağının devamlı davalı uhdesinde tutulduğunu, adına almanya seferi sırasında firma talimatları ile araç kullanma süresini aştığını, bu nedenle 1200 euoro trafik cezası kesildiğini, cezayı davalı iş yerinin karşılaması gerekirken, davacıya yansıtıldığını,

ayrıca davalı işverenlikçe 100 km'de 28-35 litre yakıt limiti belirlendiğini, bu limitin üzerinde yakıt sarfiyatı olduğunda fazla yakıt bedellerinin de davacıdan kesildiğini, iş bu sebeplerle davacı tarafça iş akdinin haklı nedenlerle feshedildiğini, hak ettiği işçilik alacakları da ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsili ile işe girişte alınan 2500 euro teminat senedinin iadesini veya iptalini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iddiaları kabul etmediklerini, davacının 02/01/2013 tarihinden itibaren iş yerini terk ederek işe devam etmediğini, herhangi bir gerekçe de göstermediğini, feshin haklı fesih olarak değil istifa olarak kabul edilmesi gerektiğini savunarak haksız ve mesnetsiz davanın reddini talep etmiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının, davalı şirkette 2 yıl 3 ay çalışmıştığının tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığı, davacının iş akdinin, davacı işçi tarafından haklı nedenlerle feshedildiği, fesih sebebi ve şekli itibari ile davacı-işçinin kıdem tazminatına hak kazandığı, yıllık izin alacağı ve ulusal bayram genel tatil alacağının ve harcırah alacağının da davacı tarafça ispatlandığı, teminat senedi ile ücret alacağına ilişkin taleplerin davacı tarafça ispatlanamadığı, ödemeyi ispat yükü davalı işveren tarafta olup savunmasını ispata yarar mahiyette delil belge ibraz edilmediğinden mücerret savunmaya itibar edilemeyeceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı tüm taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi davalıya ait işyerinde uluslararası tır şoförü olarak çalışmış, açmış olduğu bu davada harcırahtan yapılan kesintiler sebebi ile toplam 3500,00-TL talepte bulunmuştur. Bilirkişi raporunda davacının iddiasında geçen 1500 euro yakıt kesintisi ile 1200 euro trafik cezası kesintisinin Türk Lirası karşılığı belirlenmiş mahkemece taleple bağlı kalınarak istekle ilgili hüküm kurulmuştur.

Davacı işçi harcırahtan yapılan kesintilerle ilgili somut bir delil ileri sürmemiş, yine trafik cezası uygulandığı ve ceza miktarının kendisinden kesildiğine dair herhangi bir yazılı delil sunamamıştır. Davacının tamamen dönem belirtmeden ve belgeye dayanmayan haksız kesinti iddialarına değer verilerek isteklerle ilgili karar verilmesi hatalıdır. İstek konusu dönemin zamanaşımı defi dikkate alındığında zamanaşımına uğrayıp uğramadığı dahi belirlenememektedir. Böyle olunca haksız kesinti iddialarına dayalı harcırah trafik cezası kesintisi isteğinin reddi gerekirken yazılı şekli ile isteğin kabulüne dair hüküm kurulması hatalıdır.

3-Davacı vekili tarafından bu davada önce işverene gönderilen ihtarname ile davaya konu alacaklar bakımından işverenin temerrüde düşürüldüğü anlaşılmakla dava ve ıslah dilekçelerinde yer alan taleplere göre kıdem tazminatı dışındaki tazminat ve alacaklar bakımından temerrüt tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerekirken dava ve ıslah ayrımı yapılması hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: