Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/16466 K.2018/22879

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi, davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 11/12/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat Murat Özmen ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... Eğitim Tesisleri ve Tic. A.Ş.'ye ait işyerinde 02/02/2010 - 10/09/2014 tarihleri arasında, daha sonra da diğer davalı ...'nda çalıştığını, son olarak insan kaynakları koordinatörü olarak görev yaptığını, davalıların birbirine bağlı kurucu ve yöneticilerinin ortak, aynı yerden yönetilen kurumlar olduğunu, iş sözleşmesinin davalılarca haksız şekilde fesh edildiğini, bir kısım ücretleri ödenmediği gibi tazminat hakkı da olduğunu ileri sürerek ayrımcılık ve kötüniyet tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin ve gelir kaybı alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, açılan davanın dayanaktan yoksun, haksız ve kötü niyetli olduğunu, davacının çalışmalarının belirsiz süreli iş sözleşmesi kapsamında olduğunu, davacının görevini kötüye kullandığını, kendisine duyulan güveni istismar ettiğini, alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 02/02/2010-14/10/2010 tarihleri arasında davalı Sur Eğitim de, 15/10/2010-10/09/2014 tarihleri arasında davalı ...

Okulunda çalıştığı, aynı anda her iki davalıya birden hizmet verdiği, davalılarca birlikte istihdam edildiği, davalıların dava konusu alacaklardan davalıların birlikte sorumlu oldukları, tanıkların ortak beyanlarından hareketle davacının haftalık yasal süreyi aşan fazla mesai yaptığı, buna karşılık ücretlerinin ödendiğinin davalılarca ispatlanamadığı, davacının yıllık izinlerini kullandığına veya ücretlerinin ödendiğine dair herhangi bir belgenin sunulmadığı, diğer yandan feshin kötü niyetli yapıldığının davacı işçi tarafından kanıtlanamadığı,

kötü niyet tazminatı talebinin reddi gerektiği, gelir kaybı tazminat alacağı ile ayrımcılık tazminatı alacağı taleplerinin ise hukuki dayanaklarının bulunmadığından reddi gerektiği, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Tarafar arasında, davacının fazla çalışma alacağı bulunmadığı hususunda uyuşmazlık vardır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık anlatımlarına göre davacının haftalık 6 saat fazla çalışma yaptığı kabulü ile alacak hesabı yapılmıştır.

Davacının tanıklarından biri davacının kardeşi olduğu gibi davalı şirketin de kurucu ortaklarındandır ve dosyadaki bilgi ve beyanlara göre davalı şirket yetkilisinin de boşanma aşamasındaki eşidir. Bu nedenle beyanına itibar edilmesi hatalıdır. Diğer tanık ise yaklaşık 1 yıl süre ile davacı ile çalıştığını açkamıştır. Tanıklar kural olarak kendi çalıştıkları dönem itibariyle işyerindeki çalışma düzenini bileceğinden bu tanığın beyanı da çalışma süresi ile sınırlı olarak dikkate alınmalıdır.

Mahkemece, fazla mesai yalnızca davacı tanığı A.Y.'nin beyanı ve çalışma süresi dikkate alınarak belirlenmelidir.

3- Yukarıdaki bentteki bozma sebebine göre hesaplanacak alacaktan miktar ve süre dikkate alınarak daha makul oranda takdiri indirim yapılmalıdır.

4- Mahkemece davalı ... Okulunun, 2547 sayılı Yasa’ nın 56/b ve “ Vakıflarca kurulacak yükseköğretim kurumları, bu Kanunun 56 ncı maddesinde yer alan mali kolaylıklardan, muafiyetlerden ve istisnalardan aynen istifade ederler” şeklindeki Ek Madde 7 delaleti ile Harçlar Yasa’sının 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi da hatalıdır.

5- Mahkemece yargılama gideri hesabında davanın kabul ve reddine göre oran kurulması yerindedir. Ancak harç kaybeden tarafa yüklenecek bir miktar olup davacının yaptığı harç giderinin diğer yargılama giderine katılarak harcın da kabul-redde göre oranlanması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: