Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/16562 K.2016/12622

Yerel mahkemece, asıl ve birleşen davanın kabülüne, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı karşı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı, davalı ile aralarında 12.03.2007 tarihli iş sözleşmesi imzalandığını, davacının 27.04.2009 tarihli istifa dilekçesi ile iş sözleşmesini tek taraflı ve haksız olarak sona erdirdiğini ileri sürerek, ihbar tazminatı alacağının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı, 27.04.2009 tarihinde istifa ettiğini, istifa tarihinden itibaren yaklaşık 3 hafta daha çalışarak 14.05.2009 tarihi itibariyle işten ayrıldığını, işverence 10 günlük izin ücreti ödendiyse de yıllık iznini kullanmayarak ihbar öneli süresince çalışmaya devam ettiğini, günlük 2 saatlik iş arama süresini de ekleyerek fazlası ile 6 haftalık ihbar süresini tamamladığını savunup davanın reddini istemiş, fazla çalışma ücretinin ödenmediğini ileri sürüp karşı dava ile fazla çalışma, fazla sürelerle çalışma ve iş arama izni ücreti alacağının tahsilini istemiş, birleşen dava ile de yine bir miktar fazla çalışma ve fazla sürelerle çalışma ücreti istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı-karşı davacının belirsiz süreli iş sözleşmesini karşı tarafa ihbar öneli tanımadan feshetmesi karşısında davacı-karşı davalının ihbar tazminatına hak kazanacağı, tanık beyanları ve bilirkişi raporu ile belirlenen fazla sürelerle çalışmaya ilişkin ücret ile fazla mesai ücretine davalı-karşı davacının hak kazandığı, davalı-karşı davacının hafta sonu çalışmasına ilişkin talebinin sözleşme hükümleri gereğince fazla çalışma kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, işçinin ... Üniversitesinde işe başlayacağı gerekçesi ile istifası karşısında iş arama izni sözkonusu olmayacağı, gerekçesi ile asıl davanın kabulüne karşı davanın ise kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

Mahkemenin ilk kararı davacı-karşı davalıca temyizi üzerine Dairemizin 2012/30437 E. 2014/28372 K. Ve 29.09.2014 tarihli kararı ile fazla çalışma ve fazla sürelerle çalışma ücreti hesabında izin kullanılan günlerin dışlanması gerektiği ve hüküm altına ihbar tazminatı yönünden faiz başlangıç tarihinin 22/05/2009 tarihi olduğunun gözetilmesi gerektiği, gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulup bilirşiden ek rapor alınarak asıl davanın kabulüne karşı davanın ise kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı-karşı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı- karşı davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dairemizce yapılan bozma kararı sonrası alınan ek bilirkişi raporunda fazla çalışma hesabında bozma öncesi raporda maddi hata yapılarak fazla çalışma tahakkuku bulunan ayların hesaplamada dışlandığı belirtilmesine rağmen dışlanmadığı açıklanıp davacının fazla çalışma ve fazla sürelerle çalışma alacağı yeniden hesaplanmış ise de Mahkemece bu yöndeki hesaplamaya itibar edilmediği görülmüştür.

Maddi hata usuli kazanılmış hak oluşumuna engel teşkil edeceğinden Mahkemece fazla çalışma tahakkuku olan ayların dışlandığı hesaba itibar edilmesi gerekir.

3- Bozma kararında işeret edildiği üzere işçinin kullandığı izin sürelerinin fazla çalışma ve fazla sürelerle çalışma hesabında dışlanması gerekmekte olup Mahkemece fazla sürelerle çalışma alacağında bozma kararına göre alınan raporun gerekçesiz şekilde dikkate alınmaması da hatalıdır.

F) Sonuç: