KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2016/16655 E., 2020/5143 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Haziran 2020
- Mahkemesi
- İŞ MAHKEMESİ
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 02/10/2000 tarihinde genel müdürlük binasında yiyecek içecek hizmetleri görevlisi olarak işe başladığını, 15 yıl 3600 prim gün şartını doldurması nedeni ile 22/08/2014 tarihi itibariyle iş sözleşmesini feshettiğini, en son 2.200 TL net maaş aldığını, yemek ve servis hizmetinin işveren tarafından sağlandığını, 500 TL giyim yardımı aldığını, fazla mesai ücretlerinin ve hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının müvekkili işyerinde 02/10/2000-22/08/2014 tarihleri arasında yiyecek içecek hizmetleri görevlisi olarak çalıştığını, en son aylık brüt 2.915 TL ücret aldığını, davacının müvekkili bankaya verdiği istifa dilekçesi ile iş sözleşmesini haksız ve geçersiz nedenle feshettiğini, asıl amacının başka bir işte çalışmak olduğunu, bordrolarda gözüken dışında fazla mesai hak ve alacağının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai ücreti hesabında davacının ücreti dosyada mevcut bordrolara göre belirlenmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2016/16655, K. 2020/5143, 9 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama