Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/16832 K.2020/5533

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilin 26,05,2007 - 08.08 2014 t.

Arasında 1.150 TL ücretle, güvenlik şefı olarak çalıştığını , yol ve yemeğin işveren tarafından karşılandığını, iş akdine haksız ve bildirimsiz olarak son verildiğini, davacmın işçilik alacaklannı talep ettiğinde kendisine karşı agresif davranıldıgı rencide edildiğini, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, tazminatlarının ödenmediğini, genel tatillerde çalıştığını ücretlerinin ödenmediğini, 1 ay içinde 4 hafta tatili kullanması gerekirken 1 hafta tatili kullandığım, işyerinde 08.00-22,00 s. arasında çalıştığını, fazla çalışma, hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini, son 1 yıldır yol parasının ödenmediğini,

izinlerinin kullandırılmadığını belirterek , 1.000 TL kıdem tazminati, 10 TL İhbar tazminatı, 10 TL fazla çalışma ücreti, 10 TL Hafta tatili, 10 TL genel tatil ücreti, 10 TL yıllık izin Ücreti,10 TL yol parasının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesinini dava ve talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 26.05.2007-19.08.2014 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak çalıştığım, belirsiz alacak davasına itiraz ettiklerini, davacının sonradan 19.08.2014 tarihinden sonra işe devam etmediğini, 12.08.2014 savunma istem yazısında davacının 24 saat içinde haklı bir gerekçe gösteremediğini, bunun üzerine iş akdinin devamsızlık nedeniyle, haklı olarak feshedildiğini, fesih bildiriminin noter aracılığıyla davacıya gönderildiğini, davacının izinlerini kullandığını, yıldan yıla ücretine zam yapıldığını, davacının ücretinin bordrolardaki ücret olduğunu, bordrolar ile banka kayıtlarının bir biriyle uyuştuğunu,

davacının ücretinin asgari ücret olduğunu, davacının fazla çalışma hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağının bulunmadığını, güvenlik görevlisinin niteliği gereği fazla çalışma yapılabildiğini, genel tatillerde çalışabildiğini, bunların ücretlerinin bordrolarla ödendiğini, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece dosyadaki bilgi, belgelere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe:

Mahkeme kararının gerekçesinde “ ... davacının 7 yıllık kıdeme sahip olup, ücretini bankadan aldığı resmi kayıtlardan anlaşılmış olup, kendi çalıştığı bölümde şartların ağırlığından rahatsız olup bunu dile getirdiğinde herhangi bir önlem veya çözüm alınmaması nedeni ile ( tanık ... beyanı) davacının işten kendi çıktığı, işe gitmediği anlaşılmış olup, işverenin çalışan personeller arasında zaman zaman görev yeri konum değişikliği yaparak yoğun bölümün yükünü kişi bazında mümkün olan çerçevede eşitlemesi,

iş dağılımındaki şartları dengelemesi gerekirken bir bölümün çok yığılması halinde işveren açısından eşit ücrete eşit iş prensibi ihlal edileceğinden davacının kıdem tazminatı isteminin kabulüne karar verilmiş, ancak işten kendi çıkması nedeni ile ihbar tazminatı talebi reddedilmiş ve yine fazla mesai, genel tatil , yıllık izin gibi sair işçilik alacaklarına yönelik talebinin de bodrolarda gösterilip bankaya yatırıldığı ve bunları aşan bir alacak hakkı olduğu ispat edilemediğinden bu yöndeki taleplerinin reddine karar verilerek ...” hususlarına yer verilmiştir.

Somut olayda; davacının işçilik alacaklarını kanıtlayamadığı anlaşıldığından kıdem tazminatı alacağının reddine hükmedilmesi gerekirken dava dilekçesinde dahi bildirilmeyen gerekçeler ile iş akdini haklı nedenle feshettiğinden bahisle kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.