Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/16929 K.2016/18476

Yerel mahkemece, davanın usulden reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilin davalıya ait kuaförde 01/06/2005 - 15/05/2013 tarihleri arasında haftanın 7 günü 08:30-21:30 saatleri arasında çalıştığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı, yıllık izin, hafta tatili, genel tatil ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının davalı müvekkili nezdinde tam zamanlı çalışmadığını, davacının çalışma saatlerinin 09:00-18:00 saatleri arasında olduğunu, işyerinde resmi ve dini bayramlarda çalışma yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı ... ...'ün de iş yerinde çalışarak sermayesi ile birlikte bedeni gücünü ortaya koyduğu, dinlenen tanık beyanlarına göre iş yerinde üç kişiden fazla çalışan olmadığı, davalının esnaf olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

Dosya kapsamına göre dinlenen tanık beyanlarından davalıya ait kuaför işyerinde, sadece yaz aylarında çalıştığı anlaşılan... adındaki işçi ve davalı da dahil olmak üzere toplam 4 işçi çalıştığının anlaşıldığı, buna göre işyerinde bedeni gücü ile çalışmakta olan davalı da dahil olmak üzere toplam çalışan sayısının üçü aştığı, bu durumda işyerinin esnaf olmayıp, 4857 sayılı Yasaya tabi olacağı gözden kaçırılarak, iş yerinde üç kişiden fazla çalışan olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: