Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/17097 K.2020/4864

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 01.08.2010-22.01.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde en son mağaza müdürü olarak çalıştığını, en son 1.650,00.-TL ücret aldığını, resmi kayıtlarda ücretinin 1.200,00.-TL olarak gösterildiğini, kıdem ve ihbar tazminatının bordroda gösterilen ücret üzerinden ödendiğini, reyon görevlisi olarak çalışanların 08.00-18.00 ve 12.00-22.00 saatleri arası haftanın 6 günü çalıştıklarını, mağaza sorumlusu/müdür/müdür yardımcılarının 08.00-18.00 ve 12.00-22.00 saatleri arası haftada 5 gün çalıştıklarını, 6.gün 08.00-22.00 saatleri arası çalışıldığını,

2014 Mart ayı sonrası 08.00-16.30 ve 13.30-22.00 ve 6 gün 08.00-22.00 saatleri olarak yeniden düzenlendiğini, mağazada 1 sorumlu müdür ve yardımcısı olduğundan, yıllık izin döneminde davacının yılda en az 14 gün 08.00-22.00 saatleri arası çalıştığını, dini bayramların yarısında çalıştığını, diğer tatil günlerinde de çalışma olduğunu iddia ederek; fark kıdem tazminatı, fark ihbar tazminatı, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacıya kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, ücretinin gerçek ücreti üzerinden hesaba yatırıldığını, kıdem tazminatının ödendiğini, kendisi ayrıldığı için ihbar tazminatı ödenmediğini, 10.922,99.-TL kıdem ve ihbar tazminatı hesaplanarak ödendiğini, işyerinde fazla mesai yapılmadığını, fazla mesai yapılması durumunda ödendiğini, tatil günleri çalışması karşılığı izin kullandırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı işyerinde davacının reyon sorumlusu olduğu dönemde haftada 6 gün 08:00-18:00 veya 12:00-22:00 vardiyalarında 1 saat ara dinlenmesi ile haftada 54 saat çalıştığı, 9 saat fazla mesai yaptığı;

müdür yardımcısı ve müdür olarak çalıştığı dönemde ise haftada 5 gün 1 saat ara dinlenmesi ile 08:00-18:00 veya 12:00-22:00 saatleri arasında çalıştığı, 6.gün ise muadili personelin hafta tatili, yıllık izin, mazeret izni gibi sebeplerle bulunmamasına bağlı olarak tek çalıştığından 08:00-22:00 saatleri arasında 2 saat ara dinlenmesi ile çalıştığı, sonuç itibariyle davacının reyon sorumlusu olarak görev yaptığı dönemde haftada 9 saat; müdür yardımcısı ve müdür olarak çalıştığı dönemde ise haftada 12 saat fazla mesaisinin bulunduğu anlaşılmakla;

fazla mesai hesabının buna göre yapılması gerekirken, çalışma döneminin tamamı için haftada 9 saat fazla mesai yaptığının kabulü ile sonuca gidilmesi hatalıdır.