Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/17171 K.2020/5736

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, 17.10.2008'den 25.03.2011 tarihine kadar davalıya ait işyerinde çalıştığını, çalışma saatlerinin 06.00 ile 21.00 olduğunu bazı günlerde 22:00 ve 23:00'e kadar çalışıldığını, müvekkilinin resmi bayramlar,dini bayramlar ve hafta tatili günlerinde çalıştığını,fazla çalışma yaptığını ancak bunların hiç birini alamadığını,ayrıca davacıya yıllık izinlerinin kullandırmadığını, davalının iş akdini haksız olarak feshettiğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, dava dilekçesinde değeri önceden bilinebilecek işçilik haklarını talep ettiği halde HMK' ya aykırı olarak belirsiz alacak davası açılmış olup reddinin gerektiğini, davacının müvekkiline ait nakliyat işlerinde 17.10.2008 ile 25.03.2011 tarihleri arasında 34 TM 6661 plakalı araçta agrega taşımacılığında şoför olarak çalıştığını, müvekkilin bilgisi ve talimatları dışında kendisine çıkar sağlamak amacıyla kullanmakta olduğu kamyon ile hafriyat işi yapıp zimmetine yaklaşık 20.010,74 TL para geçirdiğinin tespiti üzerine işyerine bu parayı vermek istemeyerek kendi isteğiyle ayrıldığını savunarak açılan davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının davalı işyerindeki çalışma süresinin 17/01/2008-25/03/2011 tarihleri arası olmasına rağmen gerekçede 05/07/2007-01/01/2013 olarak yazılması hatalıdır.

3- Davacı fazla çalışmalarının karşılığının ödenmediği iddiasıyla fazla mesai ücret alacağı talebinde bulunmuştur.

Davalı davacının fazla mesai yapmadığını savunmuştur.

Davacı iddiasını ispat bakımından 3 tanık dinletmiş bunlardan beraber çalıştığı Bülent fazla mesai iddiası bakımından beyanda bulunmamıştır.

Diğer iki tanık ise davalı işyerinde çalışan işçiler olmayıp, başka işyerinde davacıyla aynı işi yapan kişilerdir.İddiayı doğrulayan tanıkların davalı işverenin çalışanı olmaması karşısında açıklamaları sektörlerine ilişkin genel beyan niteliğinde olup ispat için yeterli kabul edilemez.

Bu nedenle usulünce ispat edilemeyen fazla mesai alacağı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

4-Hafta tatili alacak talebinin yazılı delil yerine tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplanması halinde, işçinin normal mesaisinin üzerine sürekli olarak aynı şekilde hafta tatilinde çalışması mümkün olmadığından, hastalık mazeret izin gibi nedenlerle belirtildiği şekilde çalışamadığı günlerin olması kaçınılmaz olup, bu durumda karineye dayalı makul indirim yapılmalıdır (Yargıtay HGK, 06.12.2017 tarih 2015/9-2698 E.-2017/1557 K.).

Hafta tatili çalışmasının tanık anlatımları yerine doğrudan yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline, işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut uyuşmazlıkta; hafta tatili alacak talebine ilişkin iddianın ispatı belgeye değil tanığa dayalı olduğuna göre hesaplanan hafta tatili ücret alacağından karineye dayalı makul indirim yapıldıktan sonra belirlenecek miktarın hüküm altına alınması gerekirken ve gerekçede de 1/3 oranında indirim yapıldığının açıklanmasına rağmen indirimsiz miktar üzerinden karara bağlanması hatalıdır.