Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/17408 K.2016/14482

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 22.03.2010 - 15.05.2015 tarihleri arasında davalı nezdinde gümrük müdürü olarak çalıştığını, davalı tarafından müvekkilinin önce görevinde tenzile gidilmek istendiğini ve kabul etmeyince işten çıkarıldığını, feshin geçerli nedene dayanmadığını iddia ederek, feshin geçersizliğine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili 22.03.2010-15.05.2015 tarihleri arasında ... olarak çalışmakta iken,...i Başkanlığının 14.05.2015 gün ve 627 sayılı karan ile ...’na uzman olarak atandığını, davacının atamayı kabul etmemesi üzerine iş sözleşmesinin İş Kanununun 22. maddesi uyarınca feshedildiğini, işverene nakil yetkisi veren her türlü sözleşmenin geçerli olduğunu, ayrıca müvekkil şirketin İnsan Kaynakları Yönetmeliği VII Özlük İşlemleri bölümünde işgücünde meydana gelen değişmelerden doğan ihtiyaçtan karşılamak üzere personelin yeni göreve nakledilebileceğinin düzenlendiğini, bu nedenle davacının atanmasında aykırı bir durum olmadığını, davacının atandığı bölümde ihtiyaç olması sebebiyle ... çalışmasına karar verildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, somut olayda davacının yalnızca görev yerinin değiştirilmesi değil, aynı zamanda sözleşme konusunun da değiştirildiği, sözleşmede nakil yetkisi tanınsa dahi bu türden sözleşme konusunun da değiştirilebileceği şeklinde yorumlanamayacağı davacının iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, an çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz.

Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 25. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu kanun yürürlüğe girdikten sonra sendikal nedenle yapılan fesihlerde tazminat; işçinin başvurusu, işe başlatma ve başlatılmama şartına bağlı olmaksızın işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenecektir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir. (12.12.2013 gün ve 2013/8422 Esas, 2013/33052 Karar sayılı ilamımız).

Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 4, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 5, 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 6 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatın belirlenmesini öngörmekte, fesih sebebine göre bu miktarlarda azami sınır 8 aya kadar da çıkmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta feshin geçerli olmadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine karar verilmesi yerindedir. Ancak davacı 22.03.2010-15.05.2015 tarihleri arasında çalışmıştır. Davacının kıdemine göre işe başlatmama tazminatının 5 ay yerine 4 ay olarak belirlenmesi hatalıdır. 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.