Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/1748 K.2019/11073

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde aralıksız montaj işçisi olarak çalıştığını, sürekli fazla mesai yaptığı halde fazla çalışma ücretleri ödenmediğini, asgari geçim indirimlerinin hiçbir zaman ödenmediğini, dini bayramlar dışında tüm ulusal bayram ve genel tatillerde de çalıştırıldığını, ancak ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden değil, asgari ücret üzerinden yatırıldığını, ilk işe başladığında bir müddet sigortasız çalıştırıldığını, kalan yıllık ücretli izinleri kullandırılmadığı gibi izin ücretlerinde ödenmediğini,

müvekkilinin emekli olabilmek için yaş şartı dışında sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamladığını, emekli olabilmesi için sadece yaş şartının gerçekleşmesinin gerektiğini, işten ayrılması halinde 1475 sayılı Yasa'nın 14. maddesinin 1. fıkrasının 5 nolu bendi gereğince kıdem tazminatı almaya hak kazanacağını iddia ederek kıdem tazminatı, asgari geçim indirimi alacağı, fazla çalışma ücreti alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davacının işyerinde asgari ücretle montaj işçisi olarak çalıştığını işyerinde yemek olduğunu ve davacıya düzenli olarak dini bayramlarda ödenen ek bir ödeme olmadığını davacının iddia ettiği gibi diğer çalışanlara zam verilirken davacıya verilmemesi gibi dolayısı ile eşit davranma borcunun söz konusu olmadığını davacının işyerinden çıkıp aynı iş kolunda faaliyet gösteren başka bir işyerinde çalıştığını, davacının emeklilik koşullarını sağladığına dair belgeyi müvekkiline ibraz etmediğini dolayısı ile müvekkilinin dava açılmasına sebebiyet vermediğini,

davacının yasal çalışma süresinin üstünde çalışmadığını, asgari geçim indirimi alacaklarının ödendiğini alacağının olmadığını davacının iddia ettiğinin aksine dini, milli bayramlarda ve genel tatil günlerinde çalışmasının olmadığını davacının sigortasız çalıştığı dönemin olmadığını ve ücretlerin gerçek ücret üzerinden bildirildiğini, izinlerinin tamamını kullandığını, alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının ödenmeyen işçilik hak ve alacaklarının bulunduğu bunların ödenmemesinin davacıya iş akdinin haklı nedenle fesihetme imkanı sunduğu davacının iş akdine haklı nedenle fesih ettiğini kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının davalı işyerinde montaj işçisi olarak çalıştığı, yaptığı işin fazla mesai yapmaya uygun olduğu,

tanık beyanlarında davacının fazla mesai yaptığı anlaşılmış olup, fazla mesai alacağı üzerinden takdiren 1/3 oranında indirim yapılması gerektiği sonucuna varılmış, davalı işveren tarafından davacının yıllık izinlerini kullandığına dair yahut ücretlerinin ödendiğine ilişkin yazılı belgelerle ispat edemediğinden davacının yıllık izin alacağının bulunduğu,

davacının bayram ve genel tatillerde çalıştığı tanık beyanları ile anlaşılmış, 1/3 oranında indirim yapılması gerektiği, davalı işyerinde asgari geçim indirimi uygulaması bulunduğu tanık beyanları ile anlaşılmış, davalı tarafça asgari geçim indirim alacağının ödendiğine dair yazılı belge sunmadığı, davacının asgari geçim indirimi alacağı bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının dava dilekçesi ile fazla mesai ücret talebinde bulunarak, sabah 09.30'da işe başladığını bildirmesine rağmen hükme esas alınan 15.09.2015 tarihli bilirkişi raporunda günlük çalışmasının maddi vakıa ile bağlılık(6100 Sayılı HMK'nın 25. madde) ilkesine aykırı olarak işe saat 09.00'da başladığının kabulü ile hesap yapılması hatalıdır.

Ayrıca tanıkların beyanlarına çalıştığı dönemlerle sınırlı olarak itibar edilmelidir. Davalı vekili davalı ... olarak dinletilen tanıklardan 'ün 06.07.2005 tarihinde işe başladığını, 30.09.2009 tarihinde işten ayrıldığını, yeniden 07.01.2010 tarihinde çalışmaya başladığını ve halen devam ettiğini beyan etmiştir. Davalı ... 'ün işe giriş ve işten ayrılış bildirgeleriyle hizmet döküm cetvelinin istenmeli, buna göre fazla mesai ücretinin günlük 09.30-20.00 saat arasında 1 saat ara dinlenme ile haftada 6 gün üzerinden davalı ... 'ün davalı işyerinde çalıştığı tarihten fesih tarihine kadar hesap yapılmalıdır. Aynı şekilde ulusal bayram ve genel tatil çalışmasında da davalı ... 'ün çalıştığı dönemler dikkate alınarak hesaplama yapılmalıdır.