Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/17865 K.2016/14036

Yerel mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde çalıştığı süre boyunca çeşitli ayrımcılıklara maruz kaldığını, iş akdinin müvekkili tarafından İş Kanunu'nun 24/2-e maddesi gereğince haklı olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile ücret alacağı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ücretleri ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının 11/06/2011 tarihinde hiçbir sebep yokken kendiliğinden iş yerini terkettiğini, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, 12.03.2014 tarihli hüküm ile, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin kıdem tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğini ispat yükünün davalı işverene ait olduğu, davalı işverenin bunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının istemleri kısmen hüküm altına alınmış olup, söz konusu bu hüküm tarafların vekillerince temyiz edilmiştir.

Karar Dairemizin 16.11.2015 tarih ve 2014/16902 Esas, 2015/32328 Karar sayılı ilamıyla, “Dosya içeriğine göre davacının ayrı zamanda aynı mahkemenin 2011/388 Esasında hizmet tespiti davası açtığı ve yerel mahkemenin 29.05.2012 tarihli celsesinde verilen ara kararı ile dosyasının sonucunun beklenmesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Daha sonraki celselerde bu ara kararından dönülmemiştir. Bu nedenle hizmet tespitine ilişkin davanın neticesi beklenmeksizin karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.” gerekçesi ile bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacının, davalı iş yerinde 09/02/2007-10/08/2009 ve 29/03/2011-11/06/2011 tarihleri arasında 2 yıl 8 ay 13 gün hizmet süresinin bulunduğu, aylık ücretinin net 1290,00 TL. brüt 1801,93 TL. olduğu, iş akdinin kıdem tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğini ispat yükünün davalı işverene ait olduğu, davalı işverenin bunu ispatlayamadığı, davacının fazla mesai yaptığını ispatladığı, talep edilen ücret alacağının ödendiğini gösterir ücret bordrosu veya banka kaydı ibraz edilemediği,

asgari geçim indirimi uygulamasının 01/01/2008 tarihinde başladığı, maaşların bankaya yatırılması uygulamasının da 01/01/2009 tarihinde başladığı, bu nedenle bu tarihler arasındaki asgari geçim indirimi alacağının hesaplanması gerektiği, davacının yıllık izinlerini kullandığını ve maaşlarının ödendiğini ispat yükünün davalı işverene ait olduğu, davalı işverenin bunu ispatlayamadığı, bu nedenle davacının yıllık ücretli izin alacağına ve maaş alacağına hak kazandığı,

davacının bayram tatillerinde çalıştığından bayram ücretine hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının kıdem tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacakları hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz: Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet süresi ve ücretin miktarı noktalarında toplanmaktadır.

.... 10. İş Mahkemesi'nin 31.05.2013 tarih ve 2011/388 E. 2013/472 K. sayılı hükmü ile “Davacının davalılara ait işyerinde 9/2/2007-30/6/2007, 1/7/2007-31/12/2007, 1/1/2008-30/06/2008,1/7/2008-31/12/2008,1/1/2009-30/6/2009,08/01/2011-11/06/2011 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı şekilde sigortalı niteliğinde fiilen ve aralıksız şekilde dönem yasal asgari ücretleri ile çalıştığının tespitine” karar verildiği, verilen bu kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'nin 23.06.2014 tarih ve 2013/14976 Esas, 2014/14653 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Kesinleşmiş hizmet tespiti kararındaki hizmet süresi ve ücretin miktarı tarafları ve Mahkemeyi bağlayacağından, bu karar dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.