Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/18068 K.2020/6469

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı şirketin ... Üniversitesi, ... Tesisi ve ...

Devlet Hastanesi yemekhanelerinde soğuk meze ustası olarak 12.12.2006 tarihinden, işten çıkarıldığı 13.06.2011 tarihinde kadar aralıksız olarak çalıştığını son aylık ücretinin net 1.200,00 TL olduğunu, ayrıca iş yerinde yemek ve servis hizmetinin bulunduğunu, davalı şirketin 2010 yılında mali sıkıntı nedeni ile iflas erteleme talebinde bulunduğunu ve davacının ücretlerini zamanında ve tam olarak ödemediğini, davacının banka kredilerini ödeyemediğini 1,5 aylık maaşının ödenmesi talebi ile işverene başvurduğunda işten çıkarıldığını,

içerde birikmiş ücret alacağı ve yıllık izin ücretlerinin ödenmesi için iş yerinde hazırlanmış çıkış belgelerinin imzalanmasının aksi halde hiçbir ödeme yapılmayacağının söylenmesi üzerine, müzayaka halinde olan davacının ise belgelerin mahiyetini bilmeden, sırf ödemeleri alabilmek için belgeleri imzaladığını ancak geçim sıkıntısı devam ettiği için dava açamadığını ancak durumu düzeldiğinde dava açabildiğini, davacının fazla mesai yaparak çalıştığını,

fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini,davacının tüm çalışma süresi boyunca dini bayram günleri hariç tüm milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını bu çalışmalarının karşılığının da ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının davalı şirkette 12.12.2006 tarihinden istifa ederek ayrıldığı 13.06.2011 yılına kadar aşçı olarak çalıştığını, aldığı son net ücretin 1.070,00 TL olduğunu, tüm projelerde haftanın 5 günü (... projesinde 06.00-14.00, ... Devlet Hastanesinde 08.00-18.00 ve ...

Projesinde 08.00-18.00 saatleri arasında ) ve Cumartesi günleri yarım gün çalışıldığını, günde 1,5 saat ara dinlenmesi olduğunu, davacının istifa dilekçesinin kendi el yazısı ile kaleme alındığını ve davacının tamamen kendi özgür iradesiyle işten ayrıldığını ve akabinde yeni bir iş yerinde çalışmaya başladığını, davacının tüm haklarını alarak davalı iş yerinden ayrıldığını ve aralarında herhangi bir alacak-borç ilişkisi kalmadığını davacı istifa ederek işten ayrıldığından kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanmasının mümkün olmadığını, davalı şirkette kural olarak fazla mesai yapılmadığını,

istisnaen yapılan fazla mesai karşılıklarının da ödendiğini, davacının ihtirazi kayıtsız bordroları imzaladığını ve ücretlerinin bankaya yatırıldığını, davacının çalıştığı süre boyunca hafta tatili ve resmi tatil günlerinde çalıştığı ve izin kullanmadığı yönündeki beyanlarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, imzalı bordroların kesin delil olarak kabul edilmesi gerektiğini, davacının talep ettiği ücret alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı ödenmeyen ücret alacaklarını isteyince, iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini, biriken maaş ve izin ücretlerinin ödenmesi için işverenin baskısı üzerine istifa dilekçesini mecburen imzaladığını iddia etmiş isede, istifanın irade fesadıyla alındığı ispatlanamadığından, istifa dilekçesine değer verilerek kıdem ve ihbar tazminatlarının reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

3-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde işyerinde günlük 11 saat çalıştığını iddia etmiştir. Dinlenen davacı tanıkları, hem davacı ile çok kısa bir süre çalışmışlar hem de tanıklardan birisinin davalıya karşı davası bulunmakla, tanığın birisi husumetlidir. Fazla mesai iddiasının ispatına yönelik dosya kapsamında taraf tanıklarının beyanlarından başkaca delil bulunmamaktadır. Bu delil durumuna göre, fazla mesai ücretinin; davalı tanıklarının beyanı esas alınarak, davacının haftada 6 gün 08:00-18:00 saatleri arasında, 1 saat ara dinlenmesi ile çalıştığı, haftada 9 saat fazla mesai yaptığı kabulüyle ve davacının tüm çalışma süresi üzerinden hesaplanması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Kabule göre de, fazla mesai ücretinin hesaplanmasında, davacının iddiası haftada 6 gün ve günlük 11 saat çalışma şeklinde olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporlarında davacının talebi aşılarak, günlük çalışmanın 12 saat kabul edilmesi ve fazla mesai iddiası davalı tanıkları tarafından da ispat edildiği halde, sadece davacı tanıklarının çalışma dönemiyle sınırlı olarak hesap yapılması ayrıca hatalıdır.

4-Davacı dava dilekçesinde, çalışma süresi boyunca dini bayram günleri hariç tüm milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia etmiştir. Davacının milli bayram ücretlerinin yanı sıra, talebi aşılarak dini bayram ücretlerininde hesaplanarak hüküm altına alınması isabetsiz olup, bir diğer bozma nedenidir.

F)Sonuç: