Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/18272 K.2020/6352

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı davalının asıl işveren olduğu ...

Tıp Fakültesinde 2008 yılı Mart ayından 16/02/2014 tarihleri arasında aralıksız kat garsonu olarak çalıştığını, en son asgari ücret verildiğini, mesaisinin 06:30-15:00 ve 10:30-18:30 arası 5 gün ve cumartesi-pazar dönüşümlü olarak 06:30-18:30 arası olduğunu, fazla mesai ücretlerinin ödemediğini, yol parası verileceği belirtilmesine rağmen son ki yılda yol parası ödenmediğini, 48 gün yıllık izin kullandığını, geri kalan yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve ücretlerinin de ödenmediğini, davacının iş akdini fazla mesai ücretleri, yol paralarının ödenmemesi sebebiyle haklı olarak feshettiğini iddia ederek;

kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ücreti ve yol parası alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunarak üniversitesinin ihale ile hizmet aldığı firmalar arasındaki ilişkinin alt işverenlik olarak yorumlanamayacağını, kendi isteği ile işten ayrılan davacının kıdem tazminatı talep hakkı bulunmadığını, uzun yıllar boyunca yıllık izin kullanmadan ve fazla mesai yaparak çalışıldığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak husumet ve esastan davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde çalışma sistemini hafta içi 06:30-15:00 veya 10:30-18:30 hafta sonu Cumartesi veya Pazar günlerinden birisinde 06:30-18:30 saatleri arasında çalışma şeklinde açıklamıştır. Davacı vekili bu açıklamayı yaparken bu çalışma sistemini belli bir döneme hasretmemiş açıklamayı tüm çalışma döneminin tamamı için yapmıştır. HMK 26. maddesindeki taleple bağlılık kuralı gereğince davacı işçinin davalı işyerindeki çalışmasının tamamı bakımından fazla mesai hesabında bu sürelere bağlı kalınması gerekirken Eylül 2013 tarihi öncesi için daha fazla mesai belirlenip alacağın buna göre hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç: