Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/18515 K.2020/6481

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı şirketin yurtdışı projelerinde 1997-2006 tarihleri arasında demirci kalfası olarak çalıştığını, iş akdi işveren tarafından feshedildikten sonra haklarının ödenmediğini, son aylık ücretinin 3.000,00 USD olduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının davalı şirkette 02.04.2001-13.11.2001, 19.03.2002-20.10.2002, 20.04.2003-21.10.2003,07.06.2004-10.11.2004 05.05.2005-19.10.2005,26.04.2006-29.05.2006 tarihleri arasında aralıklı çalıştığını, her çalışma döneminin kıdem ihbar tazminatı açısından ayrı değerlendirilmesi gerektiğini, iş bitimi nedeniyle davacının da rızası ile iş akdinin sona erdiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı tarafından açılan dava, belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda, külli tespit davası niteliğinde olduğundan, dava ile istenen miktarlara dava tarihinden, arttırılan miktarlara artırım tarihinden itibaren faiz yürütülmesi yerinde ise de, dava ve artırım tarihlerinin hükümde açıkça belirtilmemesinin ve kıdem tazminatına dair hükümde fesih tarihinin açıkça yazılmamasının infazda tereddüt yaratacağının düşünülmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.