Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/18884 K.2020/7026

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hüküm, süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekilince duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin puldan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalıya ait ... hattında servis yapan ... plakalı minibüste 1994 yılının Ocak ayında şoför olarak çalışmaya başladığını, aldığı en son günlük yevmiyenin 50.00 TL olduğunu, yaptığı işin ağırlığı sonucu yaşadığı psikolojik sorunlar nedeniyle çalışmasına devam edemeyeceğini, aksi takdirde başkalarının can ve mal güvenliğini tehlikeye atacağını düşünerek 14/05/2014 tarihinde işi bıraktığını ve bir süre dinlenmek istediğini, 20 gün kadar dinlenen davacının tekrar çalışmak islediğini, davalı tarafın çalışmasının istenmediğini ve işe başlatılmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; görev itirazlarının olduğunu, davacının davalıdan hiçbir alacağının olmadığını, davacının işi kendisinin sebepsiz terk ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgeler, tanık beyanları, davacı vekilinin dava dilekçesindeki açıklamaları ile Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2014/56041 soruşturma sayılı hazırlık evrakı içeriğinden; davalıya ait minibüste şoför olarak çalışan davacı işçinin 14/05/2012 tarihinde o günkü mesaisini bitirdikten sonra minibüsü Bağcılar meydanda bırakıp günlük olarak işverene vermesi gereken hasılatı da vermeden, ailesi dâhil kimseye söylemeden ortadan kaybolduğu, davacı işçinin eşinin ertesi gün Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı’na müracaatla kocasının ortadan kaybolduğuna dair ihbarda bulunduğu,

yaklaşık 1 ay süreyle nerede olduğu kimse tarafından bilinmeyen davacı işçinin kendiliğinden ortaya çıktığı, psikolojik rahatsızlığı sebebiyle kafasını dinlemek için işi ve evi terk ettiği açıklamasını yaptığı, işverenine müracaatla tekrar işbaşı yapmak istediğini söylediği, ancak işverenin gelinen aşamada davacı işçinin eski işine devam etmesine muvafakat etmediği anlaşılmaktadır.