Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/19214 K.2020/7115

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti: Davacı-karşı davalı işçi vekili, davacı işçinin, davalı işverene ait işyerinde 04.01.2013-08.07.2013 tarihleri arasındaki dönemde çalıştığını, aylık brüt ücretinin 4.600 TL olduğunu, dava konusu iş sözleşmesinin, izinsiz ve usulsüz olarak 6.666.67 Euro para çekildiğinden bahisle feshedildiğini, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshini gerektiren bir durumun sözkonusu olmadığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, kötüniyet tazminatı alacaklarını istemiştir. B) Davalı cevabının özeti:

Davalı-karşı davalı işveren vekili, cevap dilekçesi ve karşı dava dilekçesinde özetle, davacı işçinin, davalı işverene ait işyerinde, 29.01.2013 tarihinde çalışmaya başladığını, davacı işçinin, davalı ...Ş. ile ... İnşaat A.Ş. arasında Astana Kazakistan’da ...

Çelik Konstrüksüyon Tahribatsız Testler ve Kaynak Mühendisliği Denetimleri ile ilgili olarak 04.01.2013 tarihinde imzalanan Sözleşme gereği davalı Şirketce görevlendirildiğini, davacı işçinin, görevlendirildiği işlerde, Şirketin yetkili birimlerinin bilgi ve onayı olmadan usulsüz olarak muhtelif tarihlerde ...

İnşaat A.Ş.’den 1.3.000.000TL Tenge (6.666.67 Euro) avans çektiği ve harcamalar yaptığının tespit edildiğini, davacı işçinin, bu şekilde avans çekmeye ve harcama yapmaya yetkisinin olmadığı, davacı işçiden bu konuda savunma istendiği; yapılan savunmada, söz konusu paraları sabah kahvaltıları, akşam yemekleri, öğle yemekleri, eve alınan gıdalar ve temizlik giderleri, haberleşme için alınan 3 adet telefon ve kontür giderleri, mesai saatleri dışında ulaşım taksi giderleri, idari kadro ve taşeron personeline 500.00USD yemek gideri olarak harcadığını beyan ettiği;

bu nedenle, davacı işçinin, 4857 sayılı Kanun ‘un 25 / II-e maddesi kapsamında iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacı işçinin ihbar tazminatına hak kazanmadığını, fazla çalışma yapılmadığını, hafta tatillerini kullandığını, ... tatilini kullandığını, Kurban Bayramında ise işyerinde çalışmadığını, bayram tatili ücret alacağı olmadığını, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, dolayısıyla kötüniyet tazminatı talep edilemeyeceğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini, 6.666.67 Euro alacağını istemiştir.

C) Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalı işverene ait işyerinde 29.01.2013-08.07.2013 tarihleri arasındaki dönemde 5 ay 9 gün süre ile en son 3.549,59TL net ve 4.600,00TL brüt ücretle çalışmış olduğu, davacı-karşılık davalı davalı vekilinin 5.11.2015 tarihli celse de davasını takipsiz bıraktığı ve açmış bulundukları dava 3 aylık süre içerisinde yenilenmediği,

dava dosyasına ibraz edilen 06.02.2013-16.04.2013 dönemi arasına ilişkin tediye makbuzları ve davacı-karşı davalı işçinin bu harcamalara ilişkin savunma tutanağından, toplam 1.300.000 Tenge (6.666.67 Euro) paranın, sabah-öğle-akşam yemekleri, eve alınan gıda ve temizlik giderleri, haberleşme için alınan 3 adet telefon ve kontürleri, mesai saatleri dışındaki taksi giderleri, Taşeron yöneticilerine ve idari kadroya verilen 500 USD yemek tutarları için harcandığı, dava dosyasına ibraz edilen aylık ücret bordrolarından, davacı-karşı davalı işçiye, Şubat-Mart-Nisan 2013 döneminde toplam 3.600.00TL harcırah ödemesi yapıldığı,

davacı taraf şahidi olarak dinlenen H.E.nin verdiği ifadeden, davacı-karşı davalı işçinin Yurt dışında bulunduğu dönemdeki yeme-içme ve barınma masraflarının davalı-karşı davacı Şirket tarafından karşılandığının anlaşıldığı, yine, davacı-karşı davalı işçinin yanında daha alt kadroda çalışan iki çalışanın masraflarının da davacı işçi üzerinden davalı-karşı davacı işverenlikçe karşılandığı, gerek 29.01.2013 tarihli iş sözleşmesi gerekse dava dosyasına ibraz edilen diğer belgelerde, davacı-karşı davalı işçinin Yurtdışında bulunduğu dönemde nasıl harcama yapacağına ilişkin olarak her hangi bir düzenleme bulunmadığı,

bu nedenle dinlenen davacı taraf şahit beyanı ve dava dosyasına ibraz edilen aylık ücret bordrolarından hareketle, davacı-karşı davalı işçinin, yurtdışında bulunduğu dönemde masraflarının davalı-karşı davacı işveren tarafından karşılandığı; bu kapsamda, davalı-karşı davacı işveren tarafından, ücret bordrolarına yansıtılarak davacı işçiye toplam 3.600.00TL harcırah ödemesi yapıldığı, davacı-karşı davalı işçiye verilen bu para dışında, ayrıca harcama yetkisi olduğunu gösterir her hangi bir delilin dava dosyasına ibraz edilmediği;

davacı-karşı davalı işçinin, yaptığı harcamaların, davalı-karşı davacı işverenin izni veya icazetine bağlı olarak yapıldığını gösteren her hangi bir delilin de dava dosyasına ibraz edilmediği; davacı-karşı davalı işçinin yaptığı harcamaların faturalarının da dava dosyasına ibraz edilmediği hususları birlikte değerlendirilerek, davacı-karşı davalı işçinin, yetkisi dışında harcama yaptığı, bu durumun, 4857 sayılı Kanun’un 25 / II maddesi kapsamında haklı fesih nedeni oluşturduğu, davalı-karşı davacı ...Ş.’nin bu kapsamda toplam 1.300.000 Tenge (6.666.67 Euro) alacağı olduğu,

yapılan yargılama ve toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucunda, yukarıdaki gerekçe doğrultusunda, davacı işçi tarafından açılmış bulunan davanın açılmamış sayılmasına, davalı karşılık davacı tarafça açılan davanın kabulüne karar vermek gerektiği gerekçesi ile davacı-karşı davalı işçi tarafın davasının 05.11.2015 tarihli celse de takipsiz bıraktığı işlemden kaldırılmasına karar verildiği, 3 aylık yasal süre içerisinde davanın yenilenmediği anlaşılmakla davasının açılmamış sayılmasına, davalı-karşı davacı işverenin davasının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresi içinde davacı -karşı davalı işçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı-karşı davalı işçinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacı karşı davalı işçi vekili, davacının çektiği belirtilen avansların kullanıldığına ilişkin faturaların işverene verildiğini, bu şekilde avansların nasıl harcandığının işveren tarafından kabul gördüğünü, bunun sonucunda da davacı-karşı davalı işçinin yeniden avans çekebildiğini, davacı-karşı davalı işçinin hakedişlerinin de kabul edildiğini, davalı-karşı davacı işverende avansların harcanmasına/ nasıl harcandığına dair faturaların mevcut olduğunu ileri sürmüştür.

Davalı-karşı davacı işverenin ticari defter ve kayıtları, işyeri kayıtları ile davacı-karşı davalı işçi hakkındaki işyeri şahsi sicil dosyası üzerinde, ayrıca dosyaya mübrez hakediş belgeleri ile dosya kapsamındaki sair tüm bilgi ve belgeler üzerinde uzman bilirkişi incelemesi yaptırılarak, davalı -karşı davacı işvrenin davası hakkında tarafların, davacının bu avansları çekmeye yetkisi olup olmadığı, bu avansların çekilmesini ve/ veya harcanmasını işverenin onaylayıp onaylamadığı, işverenin bu avansların çekildiğinden ve / veya harcandığından haberi olup olmadığı gibi tüm iddiaları ve savunmaları değerlendirmeye tabi tutularak denetime elverişli bilirkişi raporu ile işverenin davasında haklılığı irdelenerek sonuca gidilmelidir.

F) Sonuç: