Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/19447 K.2020/6890

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait fabrikada 13/12/2007 tarihinden 28/02/2015 tarihine kadar brüt 1.730,00 TL ücretle çalıştığını, davalı işverence davacının işyerinde mesai arkadaşlarından biriyle yaşadığı küçük bir sürtüşmeyi bahane ederek davacının iş akdine 28/02/2015 tarihinde haksız ve kötü niyetli olarak iş akdine son verildiğini ve işten çıkarıldığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacıya iş yeri kurallarına aykırı davrandığı müteaddit defalar ihtar edilmesine karşın davacının tutumunu değiştirmediğini ve müvekkili şirket tarafından feshin son çare olması ilkesi gözetildiğini, yıllar boyunca aldığı eğitimlere rağmen işyeri kurallarına ve İş Kanunu'na aykırı davrandığı hususları davacıya tutanaklar ve sözlü olarak defalarca bildirildiğini, en son 27/02/2015 tarihinde davacının amiri H.Y.'e fiziksel saldırısı üzerine davacının iş akdinin İş Kanunu 25/II-d maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgeler ve özellikle tanık anlatımlarından 27/02/2015 tarihinde vardiya amiri H.Y.' nin davacı işçinin yanında çalışan başka bir işçiyi çağırmasına sinirlenen davacı işçinin bu sebeble vardiya amiri ile tartışmaya başladığı, tartışmanın dozunun artması ile davacı işçinin sinirlerine hakim olamayıp vardiya amirini itmek suretiyle fiziksel temasta da bulunduğu olayın tam anlamıyla şiddet içeren kavgaya dönüşmesinin işyerinde bulunan diğer çalışanların araya girmesi ile engellendiği bu durumdan haberdar olan davalı işverenin iş akdini bu sebeble sona erdirdiği anlaşılmaktadır.

İş Kanununa göre işçinin işverenin diğer bir çalışanına sataşması işveren açısından haklı fesih sebebidir ve somut olay bakımından işveren fesihte haklıdır. Açıklanan nedenle kıdem ve ihbar tazminatlarının reddi yerine kabulü hatalıdır.