Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/19830 K.2020/5866

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının , 01 / 07 / 2005 - 10 / 10 / 2013 tarihleri arasında davalı şirkette tanker şoförü olarak çalıştığını, en son net aylık ücretinin 1.100,00 TL olduğunu, bunun asgari ücret tutarındaki kısmının banka hesabına yatırıldığını , kalan kısmının ise elden ödendiğini, pazar günleri hariç haftanın 6 günü Tüpraştan şirketin aracı için mazot aldığını, diğer gün başka bir araçla kalorifer yakıtı almak için ... gidip geldiğini, ... gitmek için ... sabah 4-5 civarı yola çıkıp orada mazot sırası beklemeyle, şirkete dönüşü mazotu feslim edip eve dönmesinin 22 civarı olduğunu,

bu suretle devamlı fazla mesai yaptırıldığını,fabrika puntaj kayıtlarıyla ve ... giriş çıkış kayıtlarıyla bunun ispatlanabileceğini, çalışma süresince sadece birkaç gün izin kullanabildiğini hatta resmi tatil ve dini bayramlarda da çalıştığını, davalı şirkete bir çok kez ödenmeyen fazla mesai ve yıllık izin ücretlerinin ödenmesi için başvurduğunu ancak ödenmemesi üzerine iş akdini haklı nedene dayalı olarak feshettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle 2.000,00 TL kıdem tazminatının, 1.000,00 TL yıllık izin ücretinin ve 500,00 TL fazla çalışma ücretinin hüküm altına alınmasını istemiş,

yargılama aşamasında ıslah yoluyla kıdem tazminatı talebini 12.587,49 TL 'ye, fazla çalışma ücreti talebini ise 21.281,46 TL 'ye yükseltmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 03/08/2005 - 31/10/2013 tarihleri arasında çalıştığını, şirkete 10/10/2013 tarihli ihtarnameyi gönderdikten sonra işyeri ile ilişiğini kesmediğini, 31/10 / 2013 tarihinde kendi el yazısı ile " 03/08/ 2005 tarihinde girdiğim işyerinizden 31/10/2013 tarihinde kendi isteğim ile ayrılıyorum, istifamın kabul edilmesini arz ederim. " şeklinde beyanda bulunarak işten kendi rızasıyla ayrıldığını, bu durumda davacının 10/10 /2013 tarihinde gönderdiği ihtarnamenin hiçbir hükmü bulunmadığını, işten kendi isteğiyle ayrıldığından herhangi bir tazminat hakkı bulunmadığını, zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu,

davacının en son brüt ücretinin 1021,50 TL olduğunu, yıllık izin defteri kaydında da 2005-2011 yılları ve yıllık izin formuna göre 2012 yılına ilişkin yıllık izinlerini kullandığını belirttiğini, diğer taleplerin de yersiz olduğunu ayrıca taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki mevcut noter ihtarnamesi ve dava dilekçesindeki açıklamadan davacı işçinin davalı işyerinde 10.10.2013 tarihine kadar çalıştığı bu tarihten sonra çalışmasının olmadığı sabittir. Hal böyle iken çalışmanın 31.10.2013 tarihine kadar sürdüğü şeklindeki hatalı kabul nedeniyle davacı işçinin kıdeminin 8 yıl 2 ay 7 gün yerine 8 yıl 2ay 28 gün olarak belirlenmesi ve alacakların buna göre hesaplanması hatalıdır. Tüm alacaklar 10.10.2013 tarihi kabul edilerek yeniden belirlenmelidir.

F) Sonuç: