Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/20221 K.2020/7513

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalı işyerinde 01/10/1996-12/05/2014 tarihleri arasında çalıştığını, yaş hariç sigortalılık süresini doldurduğu için iş akdini yazılı olarak feshettiğini, davacının son brüt ücretinin 4.000,0 TL civarında olduğunu, davacının en son çalıştığı banka şubesinde mesaisinin 08.30'da başladığını, 1 saat yemek molası verildiğini, saat 18.00'de mesaisinin bittiğini, davacının bireysel müşteri ilişki yönetmeni olması nedeniyle mesaisinin akşam saat 19.00-19.30'a kadar sürdüğünü, son 4 yıla ait yıllık izinleri kullanmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; işçilik alacaklarının zaman aşımına uğradığını, davacının fazla mesai iddiasının doğru olmadığını, davacı ile yapılan sözleşmeler gereğince yapılacak fazla çalışmaların aylık ücretin içerisinde olduğunu, davacının emekli olmak amacı ile değil başka bir iş yerinde çalışmak için işten ayrıldığını, davacının kullanmadığı yıllık izinlere karşılık kendisine ödeme yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde davalı işyerinde 08:30-19/19:30 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiş ve iddiasını ispat amacıyla tanık deliline dayanmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacı tanık beyanları doğrultusunda davacının, talebi aşılmak suretiyle 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığı ve günde 1 saat ara dinlenmesi olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de, bu hesap yöntemi hatalıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile tanık beyanlarından, davacının, haftada 5 gün 08:30-19:30 saatleri arasında çalıştığı, günlük 1 saat ara dinlenme süresi verildiği ve haftalık yasal çalışma süresini aşan 5 saat fazla mesaisi olduğu sabit olup, hesaplamanın bu doğrultuda yapılması gerekirken, davacının talebi de aşılarak sonuca gidilmesi hatalıdır.

Davalı bankada bireysel müşteri ilişki yönetmeni olarak çalışan davacıya ait, dosyada mübrez ücret bordroları incelendiğinde, davacının her ay değişen tutarlarda prim aldığı anlaşılmaktadır. Davalı bankada mevcut olan prim uygulamasının esasları belirlenerek, kredi ya da satışa bağlı bir prim uygulamasının varlığı halinde, fazla mesai ücretinin sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanması, aksi takdirde şimdiki gibi saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre hesaplama yapılması gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsizdir.

Fazla mesai ücreti hesaplanırken hafta içine denk gelen ulusal bayram ve genel tatil günlerinin dışlanması gerektiğinin düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.