KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2016/21070 E., 2020/10874 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ekim 2020
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; müvekkilinin iş akdinin haksız yere feshedildiğini iddia ederek kıdem-ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı taraf vekilleri süresinde temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında fazla mesai alacağının hesabı uyuşmazlık konusudur.
Mahkemece davalı tarafından belli sayfaların sunulduğu işyeri yönetmeliğindeki “personelin aylık ücretleri yasal fazla çalışma sürelerini de kapsayacak şekilde belirlenmiştir” maddesi dikkate alınarak davacının fazla mesai alacağı yıllık 270 saatin altında kaldığı gerekçesiyle reddedilmiş ise de dosyaya getirtilen işyeri yönetmeliğinin 2010 tarihli olduğu, davacının iş sözleşmesinin ise 30.04.2008 tarihli olduğu görülmüştür.
Buna göre söz konusu yönetmelik taraflardan sorularak ve ilgili madde hükmü yürürlük tarihi esas alınarak dikkate alınmalı işe giriş tarihi ile yönetmeliğin yürürlük tarihi arasındaki dönem bakımından varsa fazla mesai alacağı ayrıca değerlendirilmelidir. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2016/21070, K. 2020/10874, 7 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama