Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/2108 K.2017/972

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 18/08/2003-31.01.2015 tarihleri arasında holding merkez hukuk departmanında "avukat" olarak çalıştığını, zaman zaman başka holding şirketlerinde çalışıyor gözükseler de buradaki avukatların aynı ofis içinde fark olmadan holding ve bağlı şirketlerin hukuki işlerini takip ettiklerini, 28/01/2015 tarihinde kendisine her iki davalı şirket tarafından ayrı ayrı fesih bildiriminde bulunduğunu, fesih bildiriminde ekonomik bunalım gerekçesine dayanıldığı ancak bu gerekçenin doğru olmadığını iddia ederek feshin geçersizliğinin tespitini, müvekkilin işe iadesini ve yasal sonuçlarına hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, şirket Yönetim Kurulu’nun 19-22 Aralık 2014 tarihli ve 19-20 nolu kararları ile çeşitli departman ve pozisyonların kapatılmasının, istihdam fazlası olan personele eleman ihtiyacı duyulan diğer bölümlerde iş teklif edilmesinin, kabul etmeyenlerin iş akitlerinin feshedilmesinin kararlaştığını, bu kararların 2013 yılından beri yaşanan ekonomik bunalım nedeniyle alındığını, feshin geçerli nedenle yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işverence yapılan feshin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemenin davalı işverenlik tarafından yapılan feshin geçerli olmadığına dair tespiti isabetlidir, ancak iki davalı olmasına rağmen gerekçeli kararda davalılar arasındaki hukuki ilişkinin niteliği değerlendirilmeden ve kurulan hükümde sorumlulukları açık şekilde tayin edilmeden sonuca gidilmiştir.

Özellikle gurup şirketlerinde ortaya çıkan bir çalışma biçimi olan birlikte istihdam şeklindeki çalışmada, işçilerin bir kısmı aynı anda birden fazla işverene ve birlikte hizmet vermektedirler. Daha çok yönetim organizasyonu kapsamında birbiriyle bağlantılı olan bu şirketler, aynı binalarda hizmet verebilmekte ve bir kısım işçiler iş görme edimini işverenlerin tamamına karşı yerine getirmektedir. Tüm şirketlerin idare müdürlüğünün aynı şahıs tarafından yapılması, şirketlerin birlikte kullandığı işyerinde verilen muhasebe, güvenlik, ulaşım, temizlik, kafeterya ve yemek hizmetlerinin yine tüm işverenlere karşı verilmiş olması buna örnek olarak gösterilebilir.

Dosya içeriğine göre, davacının davalı ... bünyesinde bulunan davalı ... Turizm Yönetimi A.Ş. çalışanı olduğu, davalı ... Turizm Yönetimi A.Ş.’nin davacının kayden işvereni göründüğü, davacının iş görme edimini davalılara karşı yerine getirdiği sabittir. Buna göre, davacı işçinin davalılar tarafından birlikte istihdam edildiği dikkate alındığında davacının kayden çalışma bildirilen davalı ... Turizm Yönetimi A.Ş. nezdinde işe iadesi ile işe iadenin mali sonuçlarından davalıların birlikte sorumlu tutulmalarına karar verilmelidir. Mahkemece davacının hangi işveren nezdinde işe iade edileceği ve davalıların hukuki sorumluluğu açıklanmadan sadece "işe iadesine" şeklinde karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca, Dairemizce hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.