Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/21785 K.2019/19980

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalı işyerinde 09/07/2009-04/03/2014 tarihleri arasında çalıştığını, en son takım lideri asistanı olduğunu, takım lideri olarak atanacağı bildirildiği halde bu atamanın gerçekleşmediğini, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız şekilde feshedildiğini, davacının hak kazandığı işçilik alacaklarının kendisine ödenmediğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, eşit davranma borcuna aykırılık tazminatı, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının 01/01/2010 tarihinde çalışmaya başladığını, 05/03/2014 tarihine kadar satış takım lideri yardımcısı olarak çalıştığını, davacı tarafından yerlerinden alınan ve kaybolan iki adet telefon nedeniyle iş akdinin İş Kanunu'nun 25/II-e maddesi gereğince sonlandırıldığını, eylemin işlendiğinin kamera görüntülerinde sendika temsilcilerinin hazır bulunduğu toplantıda tespit edilmesi üzerine feshin yapıldığını, alacak taleplerinin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesi ile, davalı işyerinde 2012 yılı Ağustos ayı ile 2013 yılı Ağustos ayı arasında, ayda 2 hafta tatili gününde çalıştığını iddia etmiştir. Davacı bu iddiasını ispat bakımından tanık dinletmiş olup, dinlenen tanıklar kural olarak davacının ve diğer çalışanların haftada 1 gün izin yaptıklarını, ancak davacının müdahale etmesi gereken bir iş çıkarsa hafta tatilinde de gelip çalışabildiğini açıklamıştır. Davacının işi çıktığında hafta tatili iznini kullanamadığı şeklinde ki açıklama, son derece muğlak olup hafta tatili ücreti hesabı yapmaya elverişli değildir. Açıklanan nedenle ispatlanamayan hafta tatili ücreti talebinin reddi yerine, yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

3-Davacı tarafından açılan dava, belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda, külli tespit davası niteliğinde olduğundan, dava ile istenen miktarlara dava tarihinden, arttırılan miktarlara artırım tarihinden itibaren faiz yürütülmesi yerinde ise de, dava ve artırım tarihlerinin hükümde açıkça belirtilmemesinin infazda tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

F)Sonuç: