Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/21920 K.2016/16636

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, usta başı tarafından sürekli rahatsız edildiğini, hakaret ve aşağılanmaya maruz kaldığını bunu işverene söylediğini, işverenin ise usta başının psikolojik tedavi gördüğünü ve iyileşecek cevabıyla kendisini oyaladığını, işverenden gerekli önlemleri almasını istediğinde, işverenin sen ayrıl tazminatlarını bir ay içinde ödeyeceğiz dediğini bunun üzerine işyerinden ayrıldığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile maaş, fazla mesai, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının kendisinin istifa ettiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın davalı vekilince temyizi üzerine.

Dairemizin 01.10.2013 tarih ve 2011/28579 – 2013/24783 sayılı kararı ile davalının belirtilen sebep dışındaki temyiz itirazları reddedilerek "davalı vekilinin bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde zamanaşımı savunmasında bulunduğu ve bu dilekçesini hükmün verildiği 12/04/2011 tarihli oturumda da tekrar ettiği,karar tarihinde yürürlükte olan HMK ve daire uygulamalarına göre gecikmiş zamanaşımı savunmasına,

karşı tarafça itiraz edilmediği hallerde bu savunmaya değer verileceği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu aynı zamanda,işyerinde kartlı giriş sisteminin bulunduğu ve buna göre kayıt oluşturulduğu anlaşılmasına rağmen bu kayıtlar incelenmeksizin tanık beyanlarına itibarla fazla mesai alacağının hesaplanmasının da yanlış olduğu " gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dava tarihi 13.04.2009 olduğu halde gerekçeli karar başlığında 11.11.2013 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

3-Dava dilekçesindeki talebe göre dava, HMK.109 uyarınca kısmî dava türünde açılmıştır. Bu sebeple kıdem tazminatı dışındaki talepler yönünden dava dilekçesinde istenen miktara dava tarihinden, ıslahta istenen miktara ise ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanmalıdır.Mahkemece,davacının hüküm altına alınan fazla mesai ücreti alacağının tamamına dava ve ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar verilmiş ancak dava ve ıslah tarihi itibariyle hüküm altına alınan miktar ayrıştırılmamıştır. Faiz başlangıç tarihlerinin ayrıştırılmaması hatalı olup, bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı yasanın geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

1-Temyiz olunan kararın, “ Fazla mesai ücreti alacağı olarak brüt 8.211,82 TL nın dava ve ıslah tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ” cümlesinde yer alan “8.211,82 TL nın dava ve ıslah tarihinden” rakam ve sözcüklerinin hükümden çıkartılarak yerine;