Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/22019 K.2019/18475

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili özetle; davalı bankanın ... Şube Müdürlüğünde 12.04.2010-18.06.2014 tarihleri arasında çalıştığını, en son aylık ücretinin net 3.300,00 TL olduğunu, davalı bankanın çalışma saatlerinin saat 09.00-18.00 olmasına rağmen davacının sabah 08.30 da bankada bulunduğunu ve akşam en erken 21.30 da işten çıktığını, çoğu zaman cumartesi günleri de çalışmaya devam edildiğini, bu çalışmaların karşılığında fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek ve fazlaya ait talep ve dava hakları saklı tutularak 10.000.-TL fazla mesai alacağının ve 100.-TL hafta tatili alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının 12.04.2010 tarihinde davalı banka nezdinde çalışmaya başladığını ve en son ...

Şube Müdürlüğü nezdinde Yetkili olarak çalışıyorken , 20.06.2014 tarihinde iş akdinin haklı nedenle fesih edildiğini, davalı bankada çalışan tüm personelin tüm hak ve alacaklarının düzenlenen bordrolar doğrultusunda işçilerin bankadaki maaş hesaplarına yatırıldığını, davacının hiçbir ihtirazi kayıt ileri sürmeden ücretlerini tahsil ettiğini, bankada çalışma saatlerinin hafta içi 5 gün 09:00-18:00 saatleri arasında olduğunu, 1 saat ara dinlenme kullanıldığını, bankanın güvenlik görevlisi tarafından açılıp kapandığını, davalı bankada hafta sonları çalışması olmadığından davacının hafta tatili alacağı olamayacağını,

davacının şube kapanış saati sonrasında ve hafta sonları çalışma yaptığına ilişkin iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının haftalık 45 saati aşan çalışmalarının olması halinde bu fazla çalışma karşılıklarının bordrosuna yansıtılarak ödendiğini, davacının fazla mesai ücreti alacağı olmadığı, davacının uzun süreler sürekli çok uzun mesai yapmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, son 5 yıldan önceki fazla mesai ve diğer isçilik ücretlerinin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, davalı işyerinde hafta tatillerinde çalıştığını ve fazla mesai yaptığını ancak karşılığı ücretin ödenmediğini iddia ederek fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının ödenmesini talep etmiştir. Davalı ise işyerinde fazla mesai uygulaması olmadığını ve davacının hafta tatillerinde çalışmadığını savunmuştur.

Davacı iddiasını ispat bakımından iki tanık dinletmiş ve bu tanıklar davacının fazla mesai iddiasının kısmen doğrulamış iseler de her iki tanığın da aynı işverene aynı iddia ile dava açan kişiler oldukları, bu nedenle davalı ile aralarında husumet bulunduğu anlaşılmıştır. Davacı tanıkları aynı iddia ile aynı işverene dava açmış, husumetli kişiler olduklarından beyanlarına son derece ihtiyatla yaklaşılmalıdır.

Fazla mesai ve hafta tatillerinde çalışıldığı iddiasının sadece bu beyanlar ile ispatlandığı da kabul edilemez. Açıklanan nedenle davacının ispat edemediği fazla mesai ve hafta tatili ücret alacağı taleplerinin reddi yerine kabulü hatalıdır.