Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/22181 K.2020/7815

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 2011-2014 yılları arasında 1.800 TL ücretle çalıştığı, fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışması yaptığı halde ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı sebeple feshettiği iddiası ile kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe :

Davalı temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde verilmediği dikkate alınarak, gerekçesiz temyiz dilekçesi çerçevesinde kanunun açık hükmüne ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, yerinde bulunmayan bozma isteğinin REDDİNE,

Davacı temyizi yönünden;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma alacağının net mi brüt mü olduğu hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta; Karara dayanak alınan raporda alacaklar davacının almış olduğu ücret miktarı konusundaki uyuşmazlığa bağlı olarak alternatifli hesaplama yapılmış, bu kapsamda 1.alternatifte fazla çalışma ücreti net 20.341,41 TL hesaplanmış, bu miktardan 940 TL net davalı ödemesinin mahsubu ile bakiye fazla çalışma ücreti net 19.401,41 TL olarak hesaplanmıştır. Mahkemece bakiye net 19.401,41 TL fazla çalışma ücretinden %30 oranında indirim yapıldıktan sonra kalan net 13.580,99 TL fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altında alındığı halde hüküm yerinde 13.580,99 TL alacağın brüt olarak gösterilmesi hatalıdır.

3-Taraflar arasında, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsili istemiyle dava açılmıştır.

Davacı hesaplanan fazla çalışma ücretinden davalının ödediği 940 TL’nin mahsup edilmemiş tutarı üzerinden fazla çalışma ücreti alacağını ıslah etmiş ise de, mahkemece davalı ödemesinin mahsup edilmiş tutarından takdiri indirim yapıldıktan sonra belirlenen net miktar üzerinden fazla çalışma ücreti alacağı hüküm altına alınmış, davalı ödemesi olan 940 TL yönünden esastan ret kararı verilmiştir.

Ayrıca davacı yıllık izin ücreti alacağını 42 günlük izin süresi karşılığı hesaplanan brüt 3.524,92 TL üzerinden ıslah etmiş olmakla birlikte, mahkemece davalı tarafından kullandırıldığı ispatlanan 7 günlük izin süresinin mahsubu ile bakiye 35 günlük izin süresi karşılığı resen hesaplanan brüt 2.937,43 TL üzerinden yıllık izin ücreti alacağı hüküm altına alınmış, fazla istenen 587,48 TL’nin reddine karar verilmiştir.

Hafta ve genel tatil ücreti alacaklarından takdiri indirim nedeniyle reddedilen tutarlar dışında diğer alacaklar yönünden reddedilen bir tutar bulunmamaktadır. O halde davacı istemine göre fazla çalışma ücretinden reddedilen 940 TL ile yıllık izin ücretinden reddedilen 587,48 TL toplamı 1.527,48 TL’nin reddi nedeniyle davalı yararına bu miktarı aşmayacak şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir iken davalı yararına 1.800 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Ancak bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.