Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/2228 K.2017/21073

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12/12/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalıya ait işyerinde 01.05.2001-07.04.2014 tarihleri arasında usta aşçı olarak çalışıldığını, fesih tarihindeki ücretin net 2.880,00 TL olduğunu, bordro ücretinin hesaba yatırıldığını, bakiye ücretin elden ödendiğini, aylık karşılığı 250,00 TL'na denk gelen yemeğin işverence karşılandığını, iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile müvekkilince sonlandırıldığını, davalı işyerinde haftanın 7 günü, dini ve milli bayramlar dahil, 06.00-16.30 saatleri arasında çalışıldığını ve yıllık izinlerinin de kullandırılmadığı ileri sürerek; kıdem tazminatı ile yıllık izin, genel tatil, hafta tatili ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının hisselerini devrettiği 05.03.2013 tarihine kadar davalı şirketin %50 hissesine sahip ortak olup şirketi temsil ve ilzam eden şirket müdürü olduğunu, limited şirket ortağının kural olarak kendi adına bağımsız çalışan kişi olduğunu ve işçi statüsünde bulunmadığını, işverenlik statüsüyle işçi statüsünün aynı kişide birleşmesinin mümkün olmadığını, davacının hisse devrinden sonra davalı şirket nezdinde çalışmaya başladığını, emeklilik nedeniyle iş akdinin 07.04.2014 tarihinde sonlandığını, davacının işçi statüsünde çalıştığı dönemde 06.00-16.00 saatleri arasında,

hafta sonları ise 06.00-09.00 saatleri arasında çalıştığını, davacıya elden 15.000TL ödeme yapıldığını, davacı adına kayıtlı ... plakalı aracın kredi borçlarının şirketçe ödenmiş olduğunu ve davacının şirketten alacağının kalmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Kıdem tazminatına esas hizmet süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece; davacının, 03.11.2011-05.03.2013 tarihleri arasında davalı şirketin %50 hissesine sahip olduğu gibi münferiden şirket müdürü de olması sebebi ile bu dönem için işçi olarak kabulünün mümkün olmadığı gerekçesi ile, 04.04.2002-03.11.2011 ve 05.03.2013-07.04.2014 tarihleri arasındaki çalışması dikkate alınarak ve hizmet birleştirilmesi yolu ile kıdem tazminatına esas hizmet süresi tespit edilmiştir.

Davacı kendi iradesi ile statüsünü değiştirerek, 02.11.2011 tarihli devir ve temlik sözleşmesi ile davalı şirkete ait hisseleri devralmış ve şirket ortağı sıfatını kazanmıştır. Bu durum davacı yönünden haklı bir neden oluşturmamaktadır. Dolayısı ile davacının, 04.04.2002-03.11.2011 tarihleri arasındaki çalışmasının kıdem tazminatına esas hizmet süresinin belirlenmesinde dikkate alınmaması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, sadece 05.03.2013-07.04.2014 tarihleri arasındaki hizmet süresi dikkate alınarak kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınmasıdır.