Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/2231 K.2019/21497

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 03/12/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ...geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde yurt içi konteyner şoförü olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkilinin ihracatçı firmaların ürünlerini adreslerinden alıp limana teslim ya da limandan teslim ile müşterilere ilettiğini, davacı ve arkadaşlarının keyfi olarak işi bıraktıklarını, iddialarının gerçeği yansıtmadığı, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin işverence haklı neden olmadan fesh edildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, davacının davalı işverenden fazla çalışma ücreti alacağı olup olmadığı, hususunda uyuşmazlık vardır.

Davacı taraf dava dilekçesinde, davalıya ait işyerinde günde 12-14 saat çalışma yaptığını ancak fazla çalışmasının karşılığının ödenmediğini ileri sürerek alacak talep etmiş, davalı ise fazla çalışma yaptığında bordrolarda gösterilerek ücretlerinin ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda sefer ücretlerinin bordrolarda gösterilmemesi nedeniyle bordrolardaki fazla çalışma ücreti tahakkukları dikkate alınmadan ve tanık beyanlarına göre davacının haftada 18 saat fazla çalışma yaptığı kabulü ile alacak hesabı yapılmıştır.

Söz konusu alacağın varlığını ipatlama yükü davacıda olup davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır.

Davacı tanıkları iddiayı doğrular mahiyette beyanda bulunmuşlarsa da her iki tanığın da işverene karşı benzer nedenlerle dava açtıkları anlaşılmıştır. Davalı tanığı ise işin 08:30-09:00 gibi başladığını, 18:00-19:00 gibi bittiğini, Cumartesi günü iş olduğunda gidildiğini, ayda ortalama 2-3 Cumartesi iş olduğunu açıklamıştır.

Davacı tanıklarının işverenle husumetleri olduğundan beyanlarına ihtiyatla yaklaşılması gerekir. Öte yandan tanıklardan A.Y. nin Bakırköy 21. İş Mahkemesinde görülen davası sonucunda 2014/290 E. 2016/39 K. sayılı ilam ile davacının haftada 6 gün süre ile günde 10 saat çalışma yaptığı 1 saatlik ara dinlenme süresinin düşümü ile haftada 54 saat çalışma yaptığı bundan 9 saatin fazla çalışma olduğu kabul edilmiş ve bu karar, tarafların temyizi üzerine Dairemizce 2016/8465 E. 2019/199439 K. ve 14/11/2019 tarihli karar ile onanmıştır. Yine diğer davacı tanığı H.R.'nin davasında aynı şekilde belirleme yapıldığı anlaşılmıştır. ( Bakırköy 31. İş mah. 2014/191 E. 2015/359 K. Dairemiz 2015/32314 E. 2019/18377 K. sayılı ilamı)

Mahkemece eldeki davadaki mevcut delil durumu ve tanıkların davalarındaki kabullere göre davacının haftada 6 gün süre ile günde 10 saat çalıştığı, 1 saatlik ara dinlenme süresinin düşümü ile haftada 54 saatlik çalışmasından 45 saati aşan 9 saatin fazla çalışma olduğu kabul edilmeli, fazla çalışma tahakkuku içeren bordro dönemleri dışlanarak ve davacının prim alması nedeniyle 0,5 kat sayı ile hesaplama yapılarak alacak belirlenmelidir.

Yetersiz tanık beyanlarına göre, davacının aldığı primler ve bordrolardaki tahakkuklar göz ardı edilerek sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: