Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/22485 K.2016/16745

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 02.04.2003 tarihinden itibaren davalılara ait ..... kademede motor tamir ve bakım ustası olarak çalışmaya başladığını ve bu çalışmasını 31.07.2009 tarihine kadar aralıksız olarak sürdürdüğünü, her iki davalı işverenliğin de aynı gerçek kişilere ait olduğunu, aynı adreste, aynı iş alanında faaliyet gösteren tüzel kişiler olduklarını, tüm çalışma süresi boyunca dönem dönem her iki davalı işverenliğin sigorta kayıtlarında gösterildiğini, aynı adreste iki davalı işverenliğe de hizmet verdiğini, her iki işverenliğin bozulan araçlarını tamir ettiğini, davalılar arasında organik bağ, ekonomik bütünlük ve birlikte istihdam bulunduğunu,

davalıların 2008 yılında ...... unvanlı firmayı alt işveren olarak çalıştırdıklarını ve 07.03.2008 - 03.12.2008 tarihleri arasında sigortasını bu işverenlik üzerinden gösterdiklerini, 31.07.2009 tarihine kadar fiilen çalışmasını sürdürdüğünü, son ücretinin 1.650,00 TL net aylık olduğunu, işyerinde üç öğün yemek ve servis hizmetinden yararlandığını, 31.07.2009 tarihinde davalı işverenliklerin;

işlerin kötüye gittiğini, bu nedenle daralmaya gideceklerini belirterek iş sözleşmesini sona erdirdiklerini, haftanın 7 günü 07.30-20.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, ayda bir gün hafta tatili kullandığını, hafta tatili ücret alacaklarının bulunduğunu, yıllık ücretli izinlerinin kanuna uygun olarak kullandırılmadığını, bu nedenle izin ücreti alacağı hakkının bulunduğunu, dini bayramların birinci günleri hariç diğer genel tatil günlerinde çalıştığını, ancak ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek,

kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram-genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının şirkette 05.06.2003 tarihinde tamirci olarak çalışmaya başladığını, 28.02.2008 tarihli ortaklar kurulu kararı ile hazır beton üretimine son verilmesi nedeniyle şirket şubelerinin kapatıldığını, davacının da içinde bulunduğu 49 işçinin iş sözleşmelerinin feshedildiğini, davacıya 05.06.2003-29.02.2008 tarihlerindeki çalışmalarından dolayı tazminat tutarlarının 1.700,00 TL çek, 2.400.0 TL çek, 1.049,00 TL çek verildiğini ve 1.340,00 TL de nakit ödendiği,

toplam 6.480.0 TL ödeme yapıldığını, davacının 05.12.2008 - 29.06.2009 tarihleri arasında tekrar şirkette çalıştığını ve 29.06.2009 tarihinde işyeri açacağını belirterek kendi isteği ile işyerinden ayrıldığını, bu nedenle ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, izin alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Dairemizin ..... karar sayılı bozma ilamına uyulmak sureti ile, kıdem ve ihbar tazminatı, hafta tatili, ulusal- bayram genel tatil ücreti taleplerinin reddine, fazla mesai ücreti ile yıllık izin ücret taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece bozma ilamına uyularak; haftalık 9 saat fazla mesai üzerinden 1/3 takdiri indirim yapılarak 13.007.30 TL fazla mesai ücretine hükmedilmiş ise de, fazla mesai ücretinin ne şekilde hesaplandığı, zamanaşımı itirazının usulüne uygun şekilde değerlendirilip, değerlendirilmediği denetlenememiştir. Bu suretle zamanaşımı itirazının dikkate alınıp, davacının fazla mesai ücreti açısından davalı tanık beyanlarına itibar edilerek, çalışma saatlerinin haftanın 6 günü 08.00- 18.00 arası olduğu, haftada 9 saat fazla mesai çalışması yapıldığı kabul edilerek, denetime elverişli ek rapor alınarak fazla mesai ücreti tespit edilmelidir. Mahkemece bozma ilamının bu hususa ilişkin kısmı yerine getirilmeden sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: