Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/227 K.2019/8430

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde 23/08/2010 tarihinde manav şefi olarak işe başladığını, fazla mesai ve diğer işçilik alacaklarının ödenmediğini izah edip iş verene başvurduğunda haklarını talep ettiğinde iş akdinin 09/10/2013 tarihi itibari ile iş yerinin kapatılacağı bahane gösterilerek haksız olarak iş akdinin feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 01/08/2011 tarihinde müvekkili şirkette işçi olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin 09/10/2013 tarihinde feshedilmesinin söz konusu olmadığını, ... kayıtları incelendiğinde davacının 09/10/2013 tarihinde nakil çıkışının yapıldığı ve 10/10/2012 tarihinde nakil girişinin yapıldığının görüldüğü, 09/10/2013 tarihi itibariyle davacının iş akdinin devam etmesi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatının söz konusu olamayacağını, diğer taleplerinin de yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, davalı şirkette çalışırken davalı şirketle aralarında organik bağ bulunan dava dışı İsmar Şirketine nakledilmiş, çalıştığı şube ise kapatılmıştır. Davacının ...'ya çıkış bildirimi de nakil kodu olan “Kod: 16” ile bildirilmiştir. Davacı, naklen gittiği dava dışı İsmar Şirketinde çalışırken iş akdi 31/12/2013 tarihinde işyerinin kapatılmasıyla sona ermiştir.

Davacının iş akdinin fesih tarihi dava dışı İsmar şirketinin davacının çalıştığı şubeyi kapatıp iş akdine son verdiği 31/12/2013 tarihidir. Ancak somut olay bakımından nakil tarihi fesih tarihi kabul edilerek olmayan feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatı talep edilmiştir.

09/10/2013 tarihinde fesih söz konusu olmayıp nakil söz konusu olduğundan nakil işlemi de fesih kabul edilemeyeceğinden son olarak da gerçek feshin bu davanın konusu olmamasından dolayı talep edilemeyecek olan feshe bağlı haklar olan kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin bu gerekçeyle reddi gerekirken, ihbar tazminatı talebinin işçinin haklı feshinden bahsedilerek reddi ve kıdem tazminatı talebinin kabulü hatalıdır.

3-Dairemizce fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarına yönelik tahakkukların son derece sembolik olması veya değişen oranlarda fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil tahakkukları yapıldığı halde, sonuçta ödenen ücretin değişmediği durumlarda ücretin bir kısmının fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil olarak gösterildiği kabul edilmekte olup, somut uyuşmazlıkta da durum bu şekilde olmakla fazla mesai tahakkukları bakımından hileli bordrolara itibarla fazla mesai ücretinin reddine karar verilmesi hatalıdır.

4-Davacı işçi aylık ücretinin net 1.200 TL olduğunu iddia etmiş, Mahkemece davacının ücreti aylık net 1.000 TL kabul edilerek işçilik alacakları buna göre hüküm altına alınmıştır. Dosyada mevcut ücret bordrolarında ise davacının aylık net 1.100 TL ücret aldığı görülmüştür.

Davacının ücretinin aylık net 1.100 TL olarak kabulü ile dava konusu işçilik alacaklarının hesaplatılıp hüküm altına alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: