KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2016/22771 E., 2020/7759 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Eylül 2020
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
484 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davacı işçi tarafından kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarına hükmedilmesi istenmiş olup, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde fazla çalışma ücreti alacağı talebi tümüyle reddedilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacı tarafça dava ve ıslah dilekçeleri ile talep edilen toplam alacak tutarı 18.212,80 TL iken, davacı lehine hükmedilen alacak tutarı toplamı 12.740,96-TL’dir. Buna göre Mahkemece karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi gereğince tarifenin üçüncü kısmına göre davacı lehine kabul edilen tutar üzerinden %12’si oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken,dosyada talep edilen tutar olan 18.212,80 TL üzerinden hesaplama yapılarak 2.185,53 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı bulunmaktadır.
3-Davalı ... Bakanlığının Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın Mahkemece davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi de başka bir hatalı yöndür.
Bu hatalı yönler, bozma sebebi ise de, hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2016/22771, K. 2020/7759, 15 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama