Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/2282 K.2017/137

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkette 12.05.2011 tarihinde işe başladığını, iş ve ekonomik kaygılar yüzünden müvekkilinin söz konusu içeriğini bilmediği belgeleri imzalamak zorunda kaldığını, lakin müvekkilinin tüm özverisi ile çalışmasına devam ederken davalı şirket yetkilisinin müvekkilini 13.09.2013 tarihinde Bursa'da bulunan şubeye çağırarak kıdem ve ihbar tazminatları ödenerek işten çıkardıklarını ileri sürerek; davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının davalı işyerinde 12.05.2011 - 12.09.2013 tarihleri arasında eğitim ve kalite kontrol elemanı olarak çalıştığını, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından fesih edilmediğini, davalının iş akdinin, davacının dilekçesinde de belirttiği üzere özel sebeplerden dolayı talebi gereğince, karşılıklı olarak sona erdirildiğini ve taraflar arasında serbest iradeleri ile 12.09.2013 tarihli ikale sözleşmesinin tanzim edildiğini, davacının 05.09.2013 tarihli talebi gereğince 12.09.2013 tarihinde iş akdinin sonlandırıldığını, karşılıklı anlaşma yoluyla iş akdinin sona erdiğini savunarak; asılsız ve yersiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece ikale içeriğinde sadece kıdem ihbar ve yıllık izin ücretinin ödeneceğinin kararlaştırıldığı davacının ikale sözleşmesini düzenlemekte hukuki ve maddi yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut olayda taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin ikale yoluyla sonlandırılıp sonlandırılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacının 05.09.2013 tarihli dilekçesinde özel sebeplerinden dolayı 12.09.2013 tarihinde ayrılmak istediğini belirterek iş sözleşmesinin karşılıklı sona erdirilmesini talep ettiği, ardından 12.09.2013 tarihli ikale sözleşmesinde davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli iznin ödenerek iş sözleşmesinin 12.09.2013 tarihinde sonlandırılacağının kararlaştırıldığı görülmektedir.

Davacı, 05.09.2013 tarihli dilekçesinin baskı yoluyla alındığını iddia etmişse de; dinlenen davacı tanığının, davacının dilekçesinin baskı yoluyla alındığına dair görgüye dayalı beyanının olmadığı, irade fesadı iddiasının somut ve inandırıcı delillerle kanıtlanmadığı, iş sözleşmesini sonlandırma talebinin davacıdan geldiği bu nedenle ikale sözleşmesinde ek bir maddi yararın ayrıca kararlaştırılmasının gerekli bulunmadığı anlaşılmakla, davanın reddi yerine yerinde olmayan gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.