Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/22995 K.2020/7474

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının13.08.2007 tarihinde veznedar olarak başladığını, uzun süredir maaşını düzenli alamadığını, 2013 yılının Mart, Nisan, Mayıs Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarına ait maaşlarının ödenmediğinden iş akdinin İş Kanunu madde 24/2-e uyarınca haklı nedenle feshedildiği 02.09.2013 tarihine kadar kesintisiz bir şekilde belirsiz iş sözleşmesi ile çalıştığını, en son 1.119,02 TL maaş aldığını, ayrıca işverenlikçe yol ve yemek masrafının da verildiğini, davalı işverenliğin bu durumun geçici olduğunu söyleyerek kendisini oyaladığından bu durumun düzelmesini sabırla beklediğini ancak uzun süre ücretini parça parça aldığını,

hafta içi 08.30-17.30 saatleri arasında, mesaiye kalındığında ise 08.30-19.00 saatleri arasında çalıştığını, cumartesi günleri ise 08.30-13.00 saatleri arasında çalışıldığını ancak fazla mesai ücretlerinin verilmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve yıllık izin ücretlerinin de verilmediğini, bayram tatili, genel tatil ve hafta tatillerinde çalışmış olmasına rağmen ücretlerinin bir kısmını alamadığını, maaş bordrosunda görülen 73,40 TL olan asgari geçim indiriminin de ödenmediğini,

işe girdiği tarih olan 13.08.2007 tarihinden iş akdini haklı nedenle feshettiği 02.09.2013 tarihine kadar kendisine ödenmeyen 4.404,00 TL'lik asgari geçim indiriminin bulunduğunu, bu nedenlerle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak.

100,00 TL kıdem tazminatı, 6.714,12 TL maaş alacağı, 20,00 TL hafta tatili, 20,00 TL fazla mesai, 10,00 TL genel tatil ücreti, 50,00 TL yıllık izin ücreti ve 100,00 TL asgari geçim indirimi alacağı ücretlerinin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının imzasını taşıyan hizmet akdinde de yer aldığı üzere 08.09.2007 tarihinde çalışmaya başladığını, en son brüt 1.119,02 TL, net 800,00 TL+ asgari geçim indirimi aylık ücret mukabilinde çalıştığını, bunun Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları, ücret bordroları ve banka kayıtlarında sabit olduğunu, yemek ve yol ücreti verilmediğini sadece hastanede yemek verildiğini, tüm maaş ve asgari geçim indirimi ödemelerinin bankaya yapıldığını, hastanede hafta içi 08.30-17.30 arasında, cumartesi günleri 08.30-13.00 saatleri arasında çalışma yapıldığını,

fazla mesai yapıldığında ise karşılığında izin kullandırıldığının sunulan belgelerden de anlaşılacağını, genel tatil ve hafta tatili günlerinde çalışma olmayıp istinaden çalışılan günlerde çalışılan güne karşılık istediği bir günde ücretsiz izin, kısa süreli izin ve izin olarak kullandırıldığını, yabancı ortaklardan ayrılma sürecinde yaşanan ekonomik kriz sebebiyle ücret ödemelerinde dönemsel gecikmelerin yaşandığım ve hastanenin kapatılmak zorunda kaldığını, davacının bunu fırsat bilerek istifa ettiğini, kıdem tazminatına hak kazanmadığını, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının işe başlama tarihinin 08.09.2007 olarak tespit edilmesine rağmen hizmet süresinin hesabında 05.09.2007-02.09.2007 tarihlerinin esas alınması hatalıdır. Ayrıca dosyada mevcut ücretsiz izin talep formları incelendiğinde davacının ücretsiz izin kullandığı anlaşıldığından yapılacak hizmet süresi hesabında ilgili belgelerin dikkate alınmamış olması hatalıdır.

2- Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık davacının asgari geçim indirimi alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Davacı tarafından keşide edilen 02.09.2013 tarihli ve 28663 yevmiye numaralı ihtarnamede 2013 yılı mart ayından itibaren tarafına asgari geçim indirimi ödemesi yapılmadığını bildirdiği ancak dava dilekçesinde tüm çalışma dönemi boyunca tarafına hiç asgari geçim indirimi ödemesi yapılmadığını iddia ettiği anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının dava dilekçesindeki iddiası nazara alınarak tüm çalışma dönemi için asgari geçim indirimi hesabı yapıldığı görülmektedir. Ancak davacının ihtarnamedeki beyanı ile 2013 yılı mart ayına kadar tarafına asgari geçim indirimi ödemelerinin yapıldığı sabittir. Açıklanan nedenle tüm çalışma dönemi için asgari geçim indirimi alacağı hesaplaması yapılması hatalıdır.

Ayrıca, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalının asgari geçim indirimi ödemesine ilişkin hiçbir belge ve dekont ibraz etmediği belirtilerek asgari geçim indirimi hesabı yapılmışsa da bir kısım bordrolarda asgari geçim indirimi tahakkukları mevcut olup banka kayıtlarına göre ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.Bu husus gözetilmeden yapılan hesaplama hatalıdır.

Kabule göre de, davacının kısmi dava açtığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle dava ve ıslah dilekçesinde talep edilen asgari geçim indirimi alacağı miktarlarına dava ve ıslah tarihinden faiz yürütülmesi gerekirken alacağın tamamına dava tarihinden olacak şekilde faiz yürütülmesi hatalıdır.

3-Taraflar arasında talep konusu alacaklara yürütülecek faizin başlangıç tarihi konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davanın kısmi dava olarak açıldığı anlaşıldığından dava ve ıslah dilekçesinde talep edilen ücret alacağı miktarlarına dava ve ıslah tarihinden faiz yürütülmesi gerekirken alacağın tamamına dava tarihinden olacak şekilde faiz yürütülmesi de hatalı olup bozma nedenidir.