Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/23445 K.2016/16986

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren olan belediyeye ait merkez binada belediyenin park ve bahçelerinin bakım ve onarım işlerini üstlenen taşeron firma olan davalı şirkette 10/03/2004 tarihinde personel sorumlusu olarak işe başladığını, 1.500 TL ücretle çalıştığını, mesainin 08.00-19.00 arası olduğunu, dini ve milli bayramlarda tam gün mesai uygulandığını, yemek ve servisin işverence karşılandığını, yıllık izin hakkını kullanmadığını, iş akdine taşeron firma olan ...İnşaatta çalışanlarla ilgili gözlemlerini şikâyet konusu yapması nedeniyle haksız ve bildirimsiz olarak 2008 Mayıs ayında son verildiğini iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, dini-milli bayram çalışma ücreti alacaklarının faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, belediyenin kamu kurumu olduğunu, davacının dilekçede bahsi geçtiği şekilde belediyede hiçbir şekilde çalışmadığını, davacı ile belediye arasında iş sözleşmesi yapılmadığını, .... Şirketi ile belediye arasında herhangi bir organik bağ bulunmadığını, davalı şirket ile belediye arasında TTK uyarınca alış veriş ve ticari ilişki bulunmasının bu şirkette çalışanların iş kanunundan kaynaklanan hukukundan dolayı belediyenin sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, davacının ... Belediyesine ait ... Parkında park bekçisi olarak görev yaptığını, davacının iddia edilen nedenle değil, ... Belediyesinin tutanağına ilişkin belediyece davalı firmaya yazılan 05/06/2008 tarihli yazıya istinaden işten çıkarıldığını, iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, asgari ücretle çalıştığını, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, resmi tatil ve hafta sonları çalışmadığını, servis hizmeti verilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, Dairemizin 28/05/2014 tarih ve 2014/13857 E., 2014/17266 K. sayılı ayılı bozma ilamına uyulduğu belirtilerek ve sübut bulduğu gerekçesi ile fazla mesai ücreti dışındaki taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... vekili ve davalı Şirket vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin tüm Davalı Şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, Mahkeme'nin ilk kararı Dairemizin 28/05/2014 tarih ve 2014/13857 E. 2014/17266 K. sayılı kararı ile “... davacı kayıt dışı çalışmayı kanıtlayamadığından hizmet süresi açısından kayıtlara itibar edilmesi gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır…

Tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, yapılan işin niteliği de dikkate alındığında, davacının 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığı anlaşılmakla fazla çalışmanın buna göre değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.” gerekcesi ile bozulmuş, Mahkeme tarafından bu bozma ilamına uyularak ek rapor alınmış ve fazla mesai ücreti dışındaki taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ilk kez ıslah yoluna gidilerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacakları ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerini ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı“ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece Dairemizin 28/05/2014 tarihli bozma kararından sonra 15/12/2016 tarihinde yapılan ıslaha değer verilerek karar verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: