Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/2345 K.2019/7419

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı 2009 yılı 4 ayından itibaren dekorasyon işi ile uğraşan davalılar yanında çalıştığını sigorta primlerinin ödenmediğini, eşinin hasta olmasından dolayı Bağ-Kur'unu kendisinin ödediğini, davalıların çalışması karşılığı yevmiyesini ödemediğini, birikmiş 15.000 TL ücret alacağı olduğunu, 2009 yılından beri çalıştığına dair şahitleri olduğunu ücret alacağını talep ettiğini ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; dava dilekçesinin HMK 119 madde şartlarını taşımadığını, zamanaşımı itirazı olduğunu, davacının bağkurlu olduğunu, kendisinin de ikrar ettiğini buna göre kendi adına işyeri olması gerektiğini, davacı ile davalılar arasında işçi işveren ilişkisi olmadığını davalı Yücelin işyeri olmadığı, inşaatlarda çalıştığını, davalı ... ise küçük bir nalbur dükkanı olduğunu, davacının da davalılar yanında hiç çalışmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacıya ödenmeyen işçilik alacaklarının hangi döneme ait olduğunu açıklaması için kesin süre verildiğini, bu süre içinde açıklayıcı beyanda bulunulmadığını, davacının duruşmadaki beyanında ise son 5 yıllık ücret alacağı olduğunu ve yevmiyeci olduğunu beyan ettiğini, davacının 2011 yılından beri tarım Bağ-Kur'lusu olduğunu, hizmet cetvelinde 2009 ve 2010 yıllarında ise çalışmasının görülmediğini, davacının kesin süre içinde beyanda bulunmaması kayıtlar ve beyanları arasında çelişki bulunması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı davalılara ait inşaat-dekorasyon işyerinde 2009 yılı Nisan ayından beri yevmiyeli olarak çalıştığını ücretinin ödenmediğini ileri sürerek 15.000 TL ücret alacağı olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Davalılar tarafından verilen cevapta davacının kendi nam ve hesabına çalıştığı Bağ-Kur primi ödediği ve arada iş ilişkisinin bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece davacıya verilen kesin süreye rağmen hangi işverenlerde hangi tarihler arasında çalıştığını açıklamadığı, ücretin ve talep konusu ödenmeyen ücretlerine ait dönemin bildirilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava dilekçesinde davacının çalıştığı ileri sürülen yıllar gösterilmiş son olarak çalıştığı yevmiye bilgisine yer verilmiş ve toplamda 15.000 TL ücret alacağı olduğu ifade edilmiştir. Mahkemece kesin süre içinde açıklanması istenilen hususların büyük bir bölümü esasen dava dilekçesinde yer almaktadır.

Talep edilen ücretin ait olduğu dönemin açıklanmaması doğrudan davanın reddini gerektirmeyip, davacı son dönemlerde ücretin ödenmediğini belirtmek suretiyle bu konudaki somutlaştırma yükümünü yerine getirmiştir. Davacı dava dilekçesinde tanık isimlerine de yer vermiş mahkemece tanıklar dinlenmeksizin hukuki dinlenilme hakkına aykırı şekilde karar verilmiştir.

Öte yandan davacının çalıştığını öne sürdüğü iş yerinin küçük bir nalbur dükkanı olduğu belirtilmiş olup davalıların 507 sayılı (değişiklikle 5362 sayılı) kanun kapsamında esnaf faaliyeti yürütüp yürütmedikleri belirlenmeli dayanılan deliller toplanmalı ve sonucuna göre taraflar arasında bir ilişki bulunup bulunmadığı ve iş mahkemesinin görevli olup olmadığı yönlerindende gerekli karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.