Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/23613 K.2016/16260

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 27.08.1994 tarihinden itibaren davalı şirkete ait ...ve ... şantiyelerinde usta kaynakçı - çelik montajcı olarak çalıştığını, bu çalışmasının 15.09.2006 tarihinde davalı tarafından sona erdirildiğini, kısa süreli ücretsiz izinlerle Türkiye'ye gönderildiğini ancak davalının kendisini çağırmasını beklediğinden iş akdinin aralıksız devam ettiğini, en son iş bitimi nedeniyle yine Türkiye'ye gönderildiğini, bir daha işyerine çağrılmadığını, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkili şirkette belirli projelerde saat ücreti ile çalıştığını, projenin bitmesi nedeniyle iş akdine son verildiğini, davacının 26/06/2005-15/09/2006 tarihleri arasındaki çalışmasının istifa ile sona erdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, kararı tarafların temyizi üzerine Dairemizin 2013/9368 E. 2015/2269 K. ve 26/01/2015 tarihli kararı ile özetle; ".. davacının fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının bankaya ödendiği kabul edilerek bu talepler reddedilmiş ise de; dosyada davacıya ait banka kaydı olmadığı, bu hususun bilirkişi raporunda da açıklandığı anlaşılmakla bu taleplerin varsayıma dayalı reddinin hatalı olduğu ve hükmedilen miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hüküm fıkrasında belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi.." gerekçeleriyle karar bozulmuştur.

Bozma kararımız sonrası mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 21/01/2011 yerine, bozmadan sonra UYAP’a kayıt tarihi olan 20/03/2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davacının fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda davacının banka hesap ekstresi getirilerek bilirkişiden alınan 13/11/2015 tarihli ek raporda, davacının ücret bordrolarında belirtilen tutarların tamamının banka yolu ile ödendiği tespitine itibarla fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacak taleplerinin reddine hükmedilmiş ise de varılan sonuç hatalıdır.

Davacının imzasını içermeyen aylık ücret bordrolarında saat ücreti ile temel ücret hesabı dışında fazla çalışma, hafta tatili ile bayram genel tatil ücreti gibi tahakkuklara yer verilerek davacının banka hesabına yatan tutar ile uyumlu bir tahakkuka gidilmiştir. Davalı işveren işçinin imzasını içermeyen ve her zaman düzenlenmesi mümkün olan bordrolarla temel ücreti bölmek suretiyle diğer işçilik alacaklarının da ödendiği şeklinde bir uygulama geliştirmiştir. İşçinin banka hesabına yapılan ödemelerde maaş açıklaması dışında başka bir bilgiye yer verilmemiştir.

Mahkemece önceki bozma ilamı dışında kalarak kesinleşen ücrete göre (davalının zamanaşımı itirazı da değerlendirilerek) davacının fazla mesai ve tatil alacakları hesaplanmalı, bordrolarda aylık ücret üzerinde ödeme bulunan aylar yönünden işverence yapılan ödeme miktarları o dönem muaccel olan fazla mesai ve tatil alacaklarından mahsup edilmelidir. Gerçeği yansıtmayan tahakkuklara itibarla fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacak taleplerinin reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir..

F) Sonuç: