KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2016/23644 E., 2016/16261 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Eylül 2016
- Dava
- Davacı, genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi, yıllık izin ücreti, yol ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
349 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ...Ş. nin tüm, davalı T.C ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Yapılan yargılama sonunda davalı T.C ...’na harç yükletilip yükletilemeyeceği uyuşmazlık konusudur.
Harçtan muaflık kurumu 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13. maddesinde düzenlenmiştir.
13. maddenin j (Ek bent: 21/01/1982 - 2588/3 md.) bendi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğunu hüküm altına almıştır.
Bu nedenle genel bütçeye dahil olan davalı T.C ...’nın Harçlar Kanunu'nun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin yargılama giderlerine harç katılarak davalı T.C ...’na harç yükletilmesi ve davacı yararına hükmedilen vekalet ücretinin hangi davalıdan alınacağı açıklanmadan " davalıdan" denilerek hüküm altına alınması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2016/23644, K. 2016/16261, 21 Eylül 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama