Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/23655 K.2017/15695

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 05.03.2010 - 08.01.2015 tarihleri arasında davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, 08.01.2015 tarihinde kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek bir grup arkadaşıyla birlikte işten çıkartıldığını ve kendisine bazı belgeler imzalattırılarak belgelerin bir nüshasının kendisine verilmediğini, fesih nedeni olarak “ ülkede yaşanan ekonomik krize, üretim azalması vs. gibi ekonomik nedenlere” dayandığını, ancak bu gerekçenin şirketin son yıllarda ekonomik durumunun gelişen yapısından dolayı gerçek dışı olduğunu, asıl fesih sebebinin ise yürüttüğü sendikal faaliyetler olduğunu iddia ederek;

feshinin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine, boşta geçen sürelere ait en çok 4 aya kadar olan ücret ve işçilik haklarının davalıdan alınarak taraflarına verilmesine, fesih sendikal nedene dayandığından 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu Sözleşme Kanunu'nun 25 maddesinin 5 bendi uyarınca, dava sonunda davacının başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın davacının en az 12 aylık brüt ücret tutarında sendikal tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, taraflar arasında akdedilen iş sözleşmesinin ekonomik ve yapısal/organizasyonel nedenlerle feshedildiğini, davacının şoför kadrosunda çalıştığı için başka bir bölüm önerilemediğini ve son çare olarak iş akdinin feshedildiğini, işletmesel kararın riskini taşıyan işverenin, işletmenin başarısı ve geleceği için en uygun gördüğü kararı verme hakkına sahip olduğunu, işletmesel karar sonucunda davacının istihdam fazlalığı oluşturması nedeni ile geçerli olarak iş sözleşmesinin yasal hakları ödenerek feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin dayandırıldığı olguların (yeni yapılanma) gerçek olduğu, davacı işçi bakımından iş sözleşmesinin feshini gerektirecek nitelikte geçerli bir sebebin var olduğu, feshin tutarlı ve ölçülü olduğu, feshin son çare olması ilkesine uyulduğu, sendikal nedenin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya içeriğine göre; davalı iş yeri kayıtlarında yer alan 2014 yılı Aralık ayı Lojistik bölümü Organizasyon şemasına göre; bölümde davacı dahil 4 şoförün çalıştığı, yapısal organizasyon sonucu düzenlenen 2015 yılı Ocak ayı Lojistik bölümü Organizasyon şemasında ise davacı gibi şoför olan Süleyman ... ve ... ..’un depo sorumlusu kadrosuna alındığı, ancak davalı işveren tarafından seçim kriteri uygulanıp uygulanmadığı, eğer uygulandı ise hangi hususların dikkate alındığına dair belge sunulmamıştır.

Davalı işveren, organizasyona yönelik teknik hangi tedbiri aldığını ve bu tedbirin uygulanmasıyla iş sözleşmesi feshedilen davacı işçinin işine nasıl olumsuz yönde etki ettiğini açıkça ortaya koymamıştır. Bu suretle, davalı işverenin işletmesel kararı tutarlı uygulamayarak fesihte keyfi davrandığı anlaşıldığından, fesih geçerli nedene dayanmamaktadır. Yapılan incelemede sendikal neden olmadığı görülmüştür.

İzah edilen nedenlerle; davanın kabulü yerine feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.