Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/23761 K.2016/16265

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, 11/04/2007 ile 13/03/2011 tarihleri arasında davalı şirkette 04:00 ile 18:00-19:00 saatleri arasında servis elemanı olarak çalıştığını, fazla çalışmalarının karşılığı olan fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin düzenli olarak kullandırılmadığını ve yıllık izin ücretinin ödenmediğini, ulusal bayramların tamamında, dini bayramlarda l gün dışında çalıştığını ileri sürerek, fazla çalışma, yıllık izin ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; müvekkilinin, davacının 3 yıl 9 ay çalışmasının bulunduğunu, 2010 yılı için yıllık izne hak kazanamadığını, kendisine 2011 yılında 35 gün yıllık izin kullandırıldığını, fazla çalışma ücreti alacağının bulunmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerine ait izinlerinin kullandırıldığını ve bu hususların bordro kayıtları ile de sabit olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı tarafın temyizi üzerine Dairemizin..... sayılı ve 23/06/2014 tarihli ilamı ile özetle ; "...mahkemece, imzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin ödendiği gerekçesiyle söz konusu alacakların reddine karar verilmiş ise de, dosyada mevcut ücret bordrolarının tamamında fazla çalışma tahakkuku bulunmamaktadır. Bu durumda tahakkuk bulunmayan ayları için tanık anlatımları değerlendirilmelidir.

Öte yandan, bordrolarda görünen tatil çalışması karşılığı ödemeleri ise zamlı karşılığının olmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece davacının çalıştığı ulusal bayram ve genel tatil günlerine ilişkin alacakları da yukarıdaki esaslara göre hesaplanmalıdır." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Bozma kararımız sonrası mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma süresinin doğru olarak hesap edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosya kapsamından fazla çalışma süresinin tanık beyanlarına itibarla belirlendiği anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan 15/01/2016 tarihli bilirkişi raporunda 2011 yılı sonrası için davacının 18 saat fazla çalışma yaptığı tespit edilmiştir. 2011 yılı öncesi için ise davacı tanığı ....n beyanına itibar edildiği belirtilerek haftalık 18 saat olan fazla çalışma süresine hafta tatilinde çalışılan 3 saat daha eklenerek davacının haftalık 21 saat fazla çalışma yaptığı belirlenmiş ve fazla çalışma ücreti 2011 yılı sonrası için 18 saat, 2011 yılı öncesi için ise 21 saat üzerinden hesap edilmiştir.

Tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, davacının haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı tespiti isabetli ise de, 2011 yılı öncesi için beyanına itibar edildiği belirtilen davacı tanığı .... ifadesinde, 2011 - 2012 yıllarında hafta sonu izin kullandırılmadığını, önceki yıllarda ise haftada bir gün izin kullandıklarını beyan ettiğinden bu tanığın ifadesi hatalı yorumlanarak davacının 2011 yılı öncesi hafta tatili günlerinde çalıştığının kabulü ile 2011 yılı öncesi için 21 saat üzerinden yapılan fazla çalışma ücreti hesabına itibarla hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

.