Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/23910 K.2020/8594

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti

Davacı, ... sözleşmesini haklı nedenle sona erdirdiğini beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında aylık ücret hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı taraf aylık 3.200,00 TL net ücret aldığını, davalı ise davacının aylık ücretinin 2.700,00 TL olduğunu beyan etmiştir. Mahkemece davalı beyanı doğrultusunda davacının aylık ücreti 2.700,00 TL olarak kabul edilmiştir.

Ancak mahkemece dinlenen 8 aylık kıdemi bulunan davacı tanığı, kendisinin ilk 6 aydan sonra 3.000,00 TL aldığını, davacının kendisinden kıdemli olması sebebi ile daha yüksek ücret alması gerektiğini bildirmiş, yine davacı tarafça sunulan davalı işverenin muhasebecisi tarafından imzalı belgede davacının 2013 yılı Nisan ayı maaşının 3.200,00 TL olarak gösterildiği görülmekle, tüm dosya kapsamı itibari ile, davacının kıdemi ve yaptığı işin birlikte değerlendirilmesi ile aylık ücretinin net 3.200,00 TL olarak kabulünün uygun düşeceği anlaşılmakla, davacının alacakları bu kabul doğrultusunda yeniden hesaplanmalıdır.

3-Taraflar arasında fazla mesai ücretinin hesabı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının fazla mesai ücreti 01.01.2011-11.01.2014 tarihleri arasında, davacının haftanın 6 günü 08.00-18.00 olmak üzere haftalık 9 saat fazla mesaisi bulunduğu kabulü ile hesaplanmış, Mahkemece hükümle birlikte hesaplanan miktardan yüzde otuz indirim yapılmıştır.

Söz konusu bilirkişi raporunun incelenmesinde davalının 2011 ve 2013 yıllarına ait giriş-çıkış kayıtlarını sunduğu görülmüştür.

Bu halde mahkemece, hesaplama yapılan dönem içerisinde, giriş-çıkış kayıtlarının bulunduğu dönemler bakımından, haftalık olarak giriş-çıkış kayıtları tespit edilerek bu dönemler belirlenmeli, belirlenen bu dönemler yönünden yapılan hesaplar yazılı belgeye dayandığından indirim yapılmaksızın, 01.01.2011-11.01.2014 tarihleri arasında yazılı belge olmaksızın tanık beyanları ile ispatlanan dönemler açısından ise şimdiki gibi indirim yapılarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: