Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/24250 K.2020/10623

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı üniversite bünyesinde yapılan ihaleler ve diğer davalı personeli olarak 17.01.2008-31.12.2014 tarihleri arasında servis elemanı sıfatıyla çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, haftanın beş günü 08.00-20.00 saatleri arasında, iki yıl öncesine kadarda ertesi gün yemek hazırlıkları nedeniyle saat 22.00'ye kadar çalıştığını, son iki yıl öncesine kadar cumartesi günleri 10.00-14.00 saatleri arasında çalıştığını, yıllık izin kullanmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı üniversite vekili, husumet itirazında bulunduklarını, alacakların zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının tüm çalışma süresi boyunca haftaiçi 08.00-20.30 saatleri arasında haftasonları 10.00-15.00 saatleri arasında çalıştığı, buna göre haftalık 14 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai alacağı hesaplanmıştır.

Davacı dava dilekçesinde hafta içi 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığı ve son iki yıl öncesine kadar bu çalışmasının saat 22.00'ye kadar uzadığını ve cumartesi günleri çalışması bakımından ise son iki yıl öncesine kadar 10.00-14.00 saatleri arasında çalıştığını belirttiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacı tarafın talebi aşılmak suretiyle tüm hizmet süresi boyunca haftaiçi 08.00-20.30 saatleri ve cumartesi günleri 10.00-15.00 saatleri arasında çalıştığının kabul edilmesi hatalıdır.

Hal böyle olunca mahkemece davacının çalışma süresinin son iki yılına kadar hafta içi 08.00-20.30 saatleri arasında ve cumartesi günleri 10.00-14.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilmesi, son iki yıl bakımından ise haftanın beş günü 08.00-20.00 saatleri arasında çalıştığı kabulü ile fazla mesai alacağının hüküm altına alınması gerekli iken talep aşılarak yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.