Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/24393 K.2016/16872

Davacı vekili tarafından verilen dilekçede Dairemizin 06.10.2015 tarih, 2015/24328 E ve 2015/27618 K sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: İlk bozma kararının yalnızca davacının hizmet süresine yönelik olduğu, fazla çalışma yönünden usulü kazanılmış hakkın gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla yukarıda tarih ve numarası belirtilen ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 01.06.1983-01.08.2009 tarihleri arasında davalı işverenin ...'da bulunan değişik işyerlerinde güvenlikçi olarak çalıştığını, en son ücretin net 1.600... olduğunu, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışması yaptığını ancak karşılığının ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık ücretli izin, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, kendi bünyesindeki çalışmasının 30.11.1993 tarihinde sona erdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen ilk kararın temyizi üzerine Dairemizin 30/09/2014 tarih ve 2014/10796 Esas, 2014/28661 Karar sayılı kararı ile davacının 26.03.2005 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığı kabul edilerek gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davalı lehine oluşan usulü kazanılmış haklarda dikkate alınarak davacının kıdem tazminatı, fazla çalışma ve genel tatil alacakları hesaplatılarak hüküm altına alınması gerektiği gerekçesi ile bozulmasına üzerine yapılan yargılama sonunda, bozmaya uyulmasına rağmen bilirkişi raporunda 2. şıkta yapılan fazla mesai alacağına itibar edilerek, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı, fazla çalışma alacağının eksik hesaplandığı gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma alacağının hesabı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de bilirkişi raporunda 2. seçenekte yapılan fazla çalışma alacağı hesabı dikkate alınarak hüküm kurulmuştur. Ancak bu seçenekte yapılan fazla çalışma alacağı hesabı, davalının bir kısım itirazlarını karşılamaya yönelik yapılmıştır.

Bozma ilamında fazla çalışma alacağının hesabına yönelik bir husus yoktur. Bu nedenle sadece fazla çalışma alacağının davacının 26.03.2005 tarihinde çalışmaya başladığının kabulüyle gerekirse yeniden hesaplama yaptırılıp hüküm altına alınmasına işaret edilmiştir. Bozma gereği tam olarak yerine getirilmeden ve usulü kazanılmış hak ihlal edilerek hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç: