KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2016/24650 E., 2019/5386 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2019
- Mahkemesi
- İŞ MAHKEMESİ
Karar Metni
369 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12/03/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Davacı dava dilekçesinde faiz talep etmiş, ıslah dilekçesinde faiz talep etmemiştir.
HMK.nın 297/2. maddesine göre hüküm, şüpheden uzak ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde kurulmalıdır.
Mahkemece kabul edilen alacaklar açısından;
“ 24.015,77 TL. net kıdem tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine 100,00 TL. net kıdem tazminatına temerrüd tarihi olan 19/11/2014 tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi uygulanmasına ,
5.295,13 TL. net ücret alacağının davalıdan alınıp davacıya verilmesine 100,00 TL. net ücret alacağının temerrüd tarihi olan 19/11/2014 tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi uygulanmasına “ şeklinde hüküm kurulmuştur.
Hüküm bu hali ile infazda tereddüt yaratacak nitelikte olup, bu hata bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, davanın açılış tarihide dikkate alınarak hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2016/24650, K. 2019/5386, 12 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama