Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/25092 K.2020/11805

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 15.08.2006-14.04.2013 tarihleri arasında gemi inşa teknikeri olarak çalıştığını, çalışma şartlarının ağır oluşu, çalışma sürelerinin fazlalığı, hak ettiği fazla çalışma, genel tatil alacaklarının karşılığının ödenmemesi nedenleriyle iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının tamamen kişisel nedenler ile istifa ettiğini, kıdem tazminatını hak etmediğini, yaptığı fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili çalışmasının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde, davalı şirkette açıklanan mesai saatlerinin hafta içi sabah 08:00-18:15 arası, cumartesi ve pazar günleri ise çalışma olmayacağı şeklinde olduğunu, ancak personel yetersizliği ve projelerin yetiştirilmesi gerekçesi ile daha fazla çalıştırıldığını, buna göre hafta içi günlerde en az üç gün sabah 08:00'de işbaşı yapıp akşam 22:00-23:00'e kadar çalıştığını, ayda en az üç cumartesi 08:00 ile 19:00-20:00 saatleri arasında çalıştığını, ayda en az bir pazar günü 08:00-16:30 saatleri arasında çalıştığını; tüm resmi tatil günlerinde ve dini bayram tatillerinin son günleri çalıştığını iddia ederek, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinde bulunmuştur.

Davalı ise davacının 01.09.2012 tarihinde revize edilen iş sözleşmesi ile aldığı ücretin artırılarak yıllık 270 saate kadar fazla çalışmalarının ve ulusal bayram genel tatil çalışmalarının aylık ücretine dahil edildiğini, bunlar ile beraber dosyaya sunulan davacı imzalı 2012 ve 2013 yıllarına ilişkin puantaj kayıtlarına göre davacının bu tarihlerde fazla çalışma ve genel tatil çalışması bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece taraflar arasındaki 01.09.2012 tarihli sözleşmede yer alan fazla çalışma ücretinin ücrete dahil olduğuna ilişkin düzenlemede gözetilerek, davacının 01.09.2012 tarihine kadar ayda 57,5 saat, 01.09.2012 tarihinden itibaren ise ayda 35 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Zamanaşımı ve ıslah zamanaşımı def'i gözetilerek yapılan hesaplamalar tüm çalışma süresi için tanık beyanlarına itibarla yapılmıştır.

Dosyada davacı imzalı Şubat 2012-Nisan 2013 tarihleri arası döneme ilişkin puantaj kayıtları bulunmakta olup, kayıtlardan davacının bu dönemde haftanın 5 günü çalışarak günlük 9 saat mesai yaptığı, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmadığı anlaşılmaktadır.

Davacının imzasını taşıyan Şubat 2012-Nisan 2013 tarihleri arası döneme ilişkin günlük mesai saatlerini belirten puantaj kayıtları dikkate alınmaksızın, sözü edilen dönem içinde tanık beyanlarına göre çalışma süresi belirlenmek suretiyle fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil hesabı yapılması hatalıdır. Yazılı delillerin bulunduğu sözü edilen dönem dışlanmak suretiyle hesaplama yapılarak, indirim hususu da değerlendirilmek suretiyle karar verilmelidir.