Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/25375 K.2020/14206

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında hükmedilen alacaklara işletilen faizin başlangıç tarihi itibari ile uyuşmazluk bulunmaktadır.

Somut olayda mahkemece hükmedilen kıdem tazminatına iş sözleşmesinin fesih tarihi olan 16.12.2014 tarihinden itibaren , ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağına dava tarihi olan 06.02.2015 tarihinden itibaren, İşe başlatmama tazminatına işe başlatmama tarihi olan 16.12.2014 tarihinden itibaren, boşta geçen süre ücretine davacının işe iade için işverene başvuru tarihi olan 02.12.2014 tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, davacı tarafça davalı tarafa göndeerilen 05.01.2015 tarihli ihtarname ile dava konusu alacakların ödenmesinin talep edildiği ilgili ihtarnamenin davalıya 06.01.2015 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti yönünden temerrüt tarihi olan 06.01.2015 gözetilmeden karar verilmesi hatalı olmuştur.

Hükmedilen diğer alacaklar yönünden ise, davacı tarafça dava ve ıslah dilekçesi ile, tüm alacaklara ihtarname tebliğ tarihi olan 06.01.2015 tarihinden itibaren faiz işletilmesi talep edilmesine rağmen, mahkemece davacı talebini aşar mahiyette talep edilen tarihten daha önceki dönem itibari ile hükmedilen alacaklara faiz işletilmesine karar verilmesi hatalı olmuştur.

3-Davacı 5953 sayılı Basın İş Kanunu'na tabi çalışan olup, anılan Kanunda işçilik alacakları için yasal faiz yerine banka mevduat faizi uygulanacağına dair bir hükmün bulunmadığı, bu nedenle mahkemece hüküm altına alınan kıdem tazminatı ile boşta geçen ücret alacağına yasal faiz işletilmesi gerekirken en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Bu hususlar gözetilmeden karar verilmesi bozma nedeni ise de, yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.