Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/25404 K.2017/12334

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 23.05.2006 tarihinde ... Holding A.Ş.’ de tıbbi tanıtım temsilcisi olarak fiilen çalışmaya başlamış olup, 01.03.2012 tarihi itibariyle bölge müdürü olarak çalışmaya devam ettiğini, davacının 23.05.2006 tarihinden İş akdinin haksız ve hukuka aykırı şekilde feshedildiği 10.12.2015 tarihîne kadar kesintisiz olarak çalıştığını, feshin geçerli nedene dayanmadığını belirterek, 4857 sayılı iş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının şirket bünyesinde, 23.05.2006 ile 10.12.2005 tarihleri arasında en son bölge müdürü olarak görev yaptığını, davacının yöneticilerinin iyi niyetli tutumu ve kararı doğrultusunda iş akdi feshinin son çare olması ilkesi de gözetilerek, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin tarafların karşılıklı ve birbirine uygun serbest iradeleri sonucu anlaşma yolu ile sona ermesi için ikale teklifinde bulunulduğunu, davacının ikale teklifini kabul etmemesi sonucu iş akdinin feshedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, fesih nedenlerinin var olduğuna yönelik görgüye dayalı somut bir bilgi verilmediği, davalının fesihle ilgili savunmasını ispat yükümlülüğünü inandırıcı bir şekilde somut delillerle kanıtlayamadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine, işe başlatmam tazminatının davacının 4 aylık ücreti tutarında belirlenmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekilli tarafından işe başlatmama tazminatı yönünden, davalı vekili tarafından ise cevap nedenleri ile temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

İspat yükü kendisinde olan davalı işveren, feshin geçerli nedene dayandığını kanıtlayamadığı anlaşıldığından feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesi isabetlidir. Bu nedenle davalı temyizi yerinde değildir.

Davacı tarafın temyizine gelince;

4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesi uyarınca, mahkemece feshin geçersizliğine karar verildiğinde, işçinin başvurusu üzerine işveren tarafından bir ay içinde işe başlatılmaz ise, işçiye ödenmek üzere en az 4, an çok 8 aylık ücreti tutarında tazminatın belirlenmesi gerekir. Dairemizin yerleşik uygulaması gereği, iş güvencesi niteliğindeki bu tazminat işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmelidir. Maddenin alt ve üst sınırları aşılamaz.

Üst sınırın aşılmasının tek istisnası başlatma şartın bağlı olmayan ve sendikal tazminat niteliğinde olan 6356 sayılı Sendikalar Ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 25. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Bu maddede sendikal neden halinde işe bu tazminatın işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirleneceği açıklanmıştır. Dairemizin uygulaması bu yöndedir. (08.04.2008 gün ve 2007/27773 Esas, 2008/7819 Karar sayılı ilamımız).

Dairemiz yıllık ücretli izinle ilgili 53. maddedeki kıdem sürelerini dikkate alarak 6 ay ile 5 yıl arasında kıdemi olan işçi için 4, 5 yıl ile 15 yıl arasında kıdemi olan işçi için 5, 15 yıldan fazla kıdemi olan işçi için 6 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatın belirlenmesini öngörmekte, fesih sebebine göre bu miktarlarda azami sınır 8 aya kadar da çıkmaktadır.

İşletme gerekleri ile fesihte emeklilik nedeninin gösterilmesi ve davacının emekliliğe hak kazanması halinde işe başlatmama tazminatı alt sınırdan belirlenmektedir.

Dosya içeriğine göre davacının işyerindeki kıdemi beş yıldan fazladır. Davacının bu kıdemine göre mahkemece işe başlatmama tazminatının davacının 4 aylık ücreti tutarında belirlenmesi doğru bulunmamıştır. Bu tazminatın davacının kıdemine göre 5 aylık ücreti oranında belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir. 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.