Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/2562 K.2019/12580

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4857 sayılı İş Kanunu 32/2. maddesinde işçi ücretlerinin kural olarak Türk parası cinsinden ödeneceği düzenlenmiştir. Öte yandan Borçlar Kanunu'nun 99/2. maddesine göre de yabancı para borcunun vadesinde ödenmemesi halinde alacaklı bu borcu vade veya fiili ödeme günündeki rayice göre Türk parası olarak ödenmesini isteyebilir. Dairemizin kararlılık kazanan uygulamaları gereği söz konusu alacaklar için hüküm kurulurken ödeme tarihindeki Türk parası karşılığının ödeneceğinin hüküm fıkrasında belirtilmesi gerekir.

Yabancı para borcuna hangi faizin uygulanacağı da 3095 sayılı yasanın 4/a - (Ek madde: 14/11/1990 - 3678/30 md.) maddesinde “Sözleşmede daha yüksek akdi veya gecikme faizi kararlaştırılmadığı hallerde, yabancı para borcunun faizinde Devlet Bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta yerel mahkemece; yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere aykırı olarak, “100 $ ihbar tazminatının dava tarihinden 639,61 $’lık kısmının ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline” şeklinde hüküm kurularak ödeme tarihindeki Türk parası karşılığının ödeneceğinin hüküm fıkrasında belirtilmemesi ve yasal faize hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.