Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/25755 K.2020/11710

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 26/07/2007 tarihli iş sözleşmesi uyarınca pres operatörü olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin davalı işveren tarafından yazılı fesih bildirimi ile 14/09/2012 tarihinde feshedildiğini, işe iade talepli dava açtığını ve Gebze 2. İş Mahkemesi’nin 2012/512 Esas-2013/68 Karar sayılı dosyasında görülen davada işe iadesine karar verildiğini, kararın taraflarca temyiz edilmeden kesinleştiğini, müvekkilinin Mahkemenin işe iade kararı doğrultusunda süresi içinde davalı işveren işe iadesi ile ilgili 29 Mayıs 2013 tarihinde noter kanalıyla davalı Şirkete başvuruda bulunduğunu,

davalı işverenin 25 Haziran 2013 tarihli noter ihtarnamesi ile davacının işe iade başvurusunu kabul ettiğini, davalı işverenin işe iade kararı sonrasında davacıdan tazminatların iadesini istediğini ve davacının da hemen hemen tamamını iade ettiğini, işe iade kararı gereği davalı işveren ödemeleri gereken 4 aylık boşta geçen süre ücretini ödemediklerini, yine davalı işverenin 4 aylık boşta geçen süre primini SGK'ya bildirimini yapması ve ödemesi gerektiği halde SGK'ya bildirim dahi yapmadığını, ilk işe başladığında TİS'e ve yasaya göre yasak olmasına rağmen 3 hafta üst üste gece mesaisine bırakıldığını,

davacıyı normal mesai çalışma süresinin dışında daha fazla çalıştırıldığını, davacıya işyeri yönetimi tarafından işyerindeki psikolojik baskı, kötü muamele şeklindeki psikolojik baskı, kötü muamele şeklindeki bu tavır ve davranışlarla işe iade davası sonucu cezalandırıldığını, bu manevi baskılar sonucunda davacının işyerinden ayrılmak zorunda bırakıldığını, işverenin samimi olarak işe başlatmadığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, iş güvencesi tazminatı, boşta geçen süre ücreti ile toplu iş sözleşmesi kapsamındaki ayakkabı, havlu takımı ve sabun bedeli alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 26/07/2007 tarihinde müvekkili Şirket bünyesinde pres operatörü olarak işe başladığını ve 16/12/2013 tarihine iş akdinin feshedildiğini, feshin mahkeme kararı ile haksız ve geçersiz bulunduğunu, davalı işverenin işe iade davasını kazanan davacının işe başlama talebini kabul ettiğini, davacının işe iade davası sonucu olarak iş sözleşmesinin kesintiye uğramaksızın devamı nedeniyle davacıya ödenen tazminatların iadesi konusunda anlaşıldığını, ancak davacının söz konusu tazminatların iadesini eksik yaptığını, 03/07/2013 tarihinde davacının işveren bünyesinde işbaşı yaptığını,

dava konusu sair tazminat alacakları ve mobbing iddialarının haksız ve temelsiz olduğunu, iş sözleşmesinin davacı tarafından tek taraflı olarak haksız fesih ile sonlandırıldığını, davacının işe başlamada samimiyetsiz olduğunu, aynı şart ve koşullar sağlanmasına, maaş artışlarının emsal çalışan ücretlerine göre yapılmaya devam etmesine ve aleyhine yasal olmayan hiçbir davranışta bulunulmamasına rağmen mobbing iddiası ile iş sözleşmesini tek taraflı feshedip dava açtığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak mahkeme kararı ile işe dönen davacıya, işe başlatılması sonrasındaki süreçte genel olarak istifaya zorlama amaçlı mobing uygulandığı, davacının bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, boşta geçen ücret alacağı ve manevi tazminata alacaklarına hak kazandığı, alacaklarının ödendiğinin davalı tarafınca ispatı gerekip, davalı tarafın bu ispat yükümünü yerine getiremediği, herne kadar davacı işe başlatmama tazminatı da talep etmiş ise de, mahkeme kararı sonrasında işe başlama ile iş akdinin sonlandırıldığı tarih aralığında çalışılan sürenin uzunluğu, hayatın olağan seyri de dikkate alındığında bu yöndeki istem muteber görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının boşta geçen süre ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, davacının kesinleşen işe iade kararı üzerine yaptığı başvuruyu takiben davalı işverence işe başlatıldığı sabittir.

Davalı işe iade talepli davada hükmedilen boşta geçen süre ücretinin davacıya ödenen kıdem ve ihbar tazminatından mahsup edildiğini savunarak, kıdem ve ihbar tazminatı toplamı olduğu ileri sürülen 9.800,00 TL.’lik dekontları dosyaya ibraz etmiştir.

Davacı ise kıdem ve ihbar tazminatına ilişkin tarafına ödenen 8.600 TL.’nin 28.08.2013 tarihli makbuz ile iade ettiğini iddia edip, dosyaya sözkonusu tediye makbuzunu sunmuştur.

Buna karşın hükme esas alınan bilirkişi raporunda, boşta geçen süre ücretine ilişkin herhangi bir mahsup işlemi yapılmaksızın hesaplama yapılmış, davalının mahsuba yönelik itirazı da denetime elverişli bir şekilde değerlendirilmediği gibi Mahkeme kararında da bu yönde bir gerekçeye yer verilmemiştir.

Dolayısıyla, uyuşmazlıkta davalının kıdem ve ihbar tazminatından mahsup etmek suretiyle boşta geçen süre ücretini ödediği yönündeki somut itirazı açıklığa kavuşturulmamıştır.

Bu durumda Mahkemece yapılması gereken iş, dosyaya ibraz edilen ödeme belgelerinin, gerekirse taraflardan da sorularak bir değerlendirmeye tabi tutulması ve sonucuna göre boşta geçen süre ücreti hakkında bir karar verilmesinden ibarettir.

Bu yönüyle eksik incelemeye dayalı kararın bozulması gerekmiştir.