Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/25843 K.2020/11664

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili dava dilekçesinde özetinde; müvekkilinin davalı işyerinde kalite güvence lideri olarak 15.12.2010-17.06.2014 tarihleri arasında çalıştığını, asgari geçim indirimi hariç 1.880,96 TL ücretle çalışıyor olmasına rağmen Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında maaşının düşük gösterilmesi, primlerin eksik ödenmesi, fazla mesai ve resmi tatil çalışmalarının bordroda eksik gösterilmesi nedeni ile ihtarname göndererek İş Kanunu’nun 24/II-e bendi uyarınca haklı nedenle iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir. Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkiline ait işyerinde kalite kontrol bölümünde haberleşme teknolojisi teknikeri vasfıyla güvence sorumlusu olarak yaklaşık 4 yıl boyunca çalıştığını, davacının şirket yetkilisi Ömür Bozma ile yapmış olduğu mail yazışmasında görüleceği üzere gelecekte kalite sistem danışmanlığı/belgelendirme gibi işlemler yapma hedefinde olduğunu belirterek firmada çalışmaya devam etmeme kararı aldığını belirterek işten ayrılacağını belirttiğini ve bildirirken de gayet iyi dileklerini ilettiğini, ihtiyaç duyulduğunda her zaman yardım edeceğini belirttiğini,

ücretleri ve hakları verilmeyen biri gibi davranmadığını ve bu yönde ifadeler kullanmadığını, fazla mesai talebinin de haksız ve hukuka aykırı olduğunu, fiili olarak fazla mesaiyi gerektirecek kapasitede iş yapılmadığını, davacının üretim bölümünde çalışmadığını, kalite kontrol bölümünde çalışan birinin ise teknik olarak fazla mesai yapmasının mümkün olmadığını, imzalı ücret bordrolarında fazla mesai sütunu bulunup karşılığında ‘0’ ibaresinin yer aldığını, hafta içi 08:00-18:00 saatleri arasında 1 saat yemek molası ile haftalık 45 saat çalışıldığını, cumartesi gününe ilişkin iddianın asılsız olduğunu savunarak,

davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde; 17.06.2014 tarihinde davacının haklı nedenle iş akdini feshettiği, bu nedenle davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, dosya kapsamı itibarı ile imzalı maaş bordrolarında fazla çalışma tahakkuku yapılmadığı tespit olunduğu, tanık anlatımlarından fazla çalışma hesap unsurlarının oluşmadığı, fazla çalışmaların ispatlanamadığı anlaşılmakla, davacının fazla çalışma alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri süresinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla mesai ücreti isteği bakımından Mahkemece, tanık anlatımına göre fazla çalışmanın ispatlanamadığı gerekçesi ile isteğin reddine karar verilmiştir.

Davacının işverene gönderdiği 17.06.2014 tarihli fesih ihtarnamesinde haftanın 5 günü 08.00-18.00, cumartesi 08.00-16.00 saatleri arasında çalıştığını ileri sürmüş, dinlenen davacı tanığı da haftada 6 gün için 08.00-18.00 saatleri arasında çalışıldığını ancak bir yıllık süre için cumartesi günleri 08.00-16.00 saatleri arasında çalışma olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftada 5 gün çalıştığı, tanık beyanında geçen 1 yıl kadar cumartesi günü çalışmalarının davaya konu hesaplama dönemini ilgilendirip ilgilendirmediği anlaşılmadığı gerekçesi ile isteğin reddine dair hüküm kurulmuştur. Ancak davacının 17.06.2014 tarihli ihtarnamesindeki açıklama ile davacı tanığın anlatımı uyumlu olup, haftada altı gün çalışmanın varlığı dosya kapsamına göre ispatlanmış durumdadır.

Davacı tanığı sadece bir yıl kadar bir dönem için cumartesi günü çalışmasının 08.00-16.00 saatleri arasında gerçekleştiğini ileri sürmüş olmakla ve davacının ihtarnamesinde cumartesi günleri çalışmanın 08.00-16.00 saatleri arası yapıldığı açıklandığından talep ile bağlı kalınarak haftanın 5 günü 08.00-18.00 ve cumartesi günleri 08.00-16.00 çalışma esasına göre istek konusu dönem için ara dinlenme süresi de düşülerek hesaplama yapılmalı ve takdiri indirim hususu da değerlendirilerek bir karar verilmelidir.

Mahkemece tanık beyanı hatalı değerlendirilmek suretiyle fazla mesai ücreti isteğinin reddine dair hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.