Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2016/26914 K.2020/12049

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı işyerinde 2005 yılı Aralık ayından bu yana ve hali hazırda şoför olarak çalıştığını, davacının kış döneminde ayda 26 gün, 08:00-21:00-22:00 saatleri arasında, yaz döneminde ise 08:30-21:00-22:00 saatleri arasında çalıştığını, 2011 yılı Mayıs ayına kadar ayda 7 kere nöbet tuttuğunu, bu nöbet sırasında 08:30’ da iş başı yapıp ertesi gün 08:30 da bittiğini ve ertesi gün çalışmaya devam ettiğini, cumartesi ve pazar günleri de çalıştığı, çalıştığı sürelere ilişkin fazla mesai alacaklarının kendisine ödenmediğini iddia ederek, fazla mesai ücret alacağının faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmesini talep ve dava etmiştir .

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı definde bulunup, davacının fazla çalışması olmadığından fazla mesai ücreti alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai çalışması yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen söz konusu alacakların ödendiği varsayılır.

Fazla mesai çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Somut olayda; davacı işçinin şoför olarak çalıştığı taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Davalı, davacının çalıştığı araca ilişkin GPS kayıtlarını sunmuş ve davacının çalışma saatlerinin bu kayıtlara göre belirlenebileceğini bildirmiştir. İşveren tarafından işçinin çalışma saatlerini gösteren işyeri kayıtları dosyaya sunulmuş olmakla bu kayıtlara göre davacı işçinin çalışma saatleri belirlenip, fazla mesai yapıp yapmadığı tesbit edilmeliyken, mahkemece tanık beyanlarına dayalı olarak fazla mesai hesabına itibarla hüküm kurulması hatalı olmuştur.